Επικοινωνήστε μαζί μας

divemag2009@gmail.com

Δευτέρα, 22 Μαρτίου 2010

Πρώτη γυναικεία συμμετοχή στον αγώνα ψαροντούφεκου



Ο Π.Σ.Α.Υ.Κ. μαζί με τον Α.Ο. Αλιάς Πορτοχελίου θα διοργανώσει φέτος το 4ο κατά σειρά Κύπελλο Νέων Υποβρύχιας Αλιείας στις 18 Απριλίου 2010.
Ο αγώνας θα διεξαχθεί στο Πόρτο Χέλι και συγκεκριμένα περιμετρικά της βραχονησίδας Κουνούπι.

Η Φοίβη Σκοτίδα και η Κατερίνα Τοπούζογλου θα αποτελούν, για πρώτη φορά, τη γυναικεία συμμετοχή...
Η Φοίβη Σκοτίδα είναι ήδη πανελλήνια πρωταθλήτρια στην ελεύθερη κατάδυση και με πολλές διακρίσεις σε παγκόσμιο επίπεδο με άπνοια 05.45' και βάθος κατάδυσης 48μ.

Η Κατερίνα Τοπούζογλου προερχόμενη από το χώρο της τηλεόρασης και πρωταθλήτρια του kickboxing, ασχολείται με το ψαροντούφεκο τα τελευταία 5 χρόνια με αρκετά θηράματα στις βέργες της.

Οι αθλήτριες θα αγωνιστούν με εξοπλισμό από το κατάστημα του Σπύρου Καρτελιά και αποσκοπούν σε μια καλή βαθμολογία και μια αξιόλογη παρουσία στον αγώνα। Τους ευχόμαστε καλή επιτυχία και γιατί όχι την πρωτιά στον αγώνα!!!!!

Σάββατο, 20 Μαρτίου 2010

12ο ΚΥΠΕΛΛΟ ΥΠΟΒΡΥΧΙΑΣ ΣΚΟΠΟΒΟΛΗΣ


Την Κυριακή 2 Μαϊου 2010 ο σύλλογος Γλαύκος θα διοργανώσει και φέτος για δωδέκατη χρονιά τον καθιερωμένο αγώνα (open) υποβρύχιας σκοποβολής συμβατικών όπλων.

Ο αγώνας θα διεξαχθεί στο Δημοτικό Κολυμβητήριο Άνω Λιοσίων (Αιγαίου Πελάγους 1, Πάρκο Πόλης) και θα ξεκινήσει στις 9:00 το πρωί.

Για πρώτη φορά φέτος έξι σύλλογοι - ναυτικοί όμιλοι, μεταξύ αυτών και ο Γλαύκος, διοργανώνουν με την ενοποίηση των αγώνων τους το Πρώτο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Υποβρύχιας Σκοποβολής από το οποίο θα ανακυρηχθεί στο τέλος της χρονιάς ο Πρωταθλητής Ελλάδος στο ατομικό καθώς και ο Πρωταθλητής Σύλλογος.

Ο καινούργιος κανονισμός διεξαγωγής του Πρωταθλήματος είναι πολύ απλός, αλλά παρακαλούμε τους συμμετέχοντες να τον διαβάσουν προσεκτικά γιατί έχει αρκετές διαφορές από τον παλιό και έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα μας.

Δηλώσεις συμμετοχής θα γίνονται δεκτές μέχρι και την ημέρα του αγώνα (έως 11:00 πμ.), ενώ το παράβολο κοστίζει 20€ και για τα μέλη του συλλόγου 10€.

Θα βραβευθούν οι τρεις πρώτοι νικητές στο ατομικό και στο ομαδικό, ενώ θα υπάρξει και λαχειοφόρος αγορά όπου θα κληρωθούν πλούσια δώρα.

Ο μεγάλος αριθμός συμμετοχών που κάθε χρόνο σημειώνετε, το πολύ υψηλό αγωνιστικό επίπεδο των αθλητών και η άψογη διοργάνωση θα είναι και πάλι τα χαρακτηριστικά αυτού του όμορφου αγωνιστικού θεσμού.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής στα τηλέφωνα 6945997203 - 6977573133 και info@glafkos.gr

Σας περιμένουμε όλους!

Παρασκευή, 19 Μαρτίου 2010

RAYO Xact Standard 90


Tο νέο RAYO XACT έχει ανασχεδιασμένο μηχανισμό σκανδάλης για μεγαλύτερη ευαισθησία, ενισχυμένη κάννη και μηχανική σχοινοπιάστρα. H σχεδίαση της λαβής έχει γίνει με πρότυπα σκοπευτικού όπλου γι ‘αυτό παρέχει άριστη σκοπευτική εικόνα και χαμηλή ανάκρουση. Διαθέτει αντιολισθητικά πέλματα και το άνω τμήμα του ανοξείδωτου μηχανισμού βρίσκεται στο ίδιο ακριβώς επίπεδο με το βέλος. Διαθέτει επι πλέον ελαστικό επιστήθιο στο πίσω μέρος της λαβής για εύκολη όπλιση, σπαστή καμπάνα RAYO HEAVY, τα κορυφαία λάστιχα 17.5mm GORILLA BLACK KILLER και βέλος Tαϊτής Apnea Gold από υψηλής σκληρότητας ανοξείδωτο ατσάλι 6.5mm. €165.00

GOPRO DIGITAL HERO Wide HD


Βασισμένη στον προκάτοχο της, τη Digital Hero 5 Wide, αυτή η αναβαθμισμένη High Definition Hero Wide HD κάμερα προσφέρει βελτιωμένες επιδόσεις βίντεο μεταξύ άλλων και σε περιβάλλον με χαμηλό φωτισμό. Είναι φορητή και πανάλαφρη με μόλις 179 γρ. βάρους, στεγανή έως τα 60 μέτρα, διαθέτει ευρυγώνιο φακό 170ο μοιρών (150ο μοιρών στη θάλασσα), δέχεται κάρτα μνήμης SD 16 GB και έως τα 32GB με κάρτα SDHC ενώ συνδέεται απ’ ευθείας σε PC, Mac ή την τηλεόραση χωρίς εγκατάσταση λογισμικού. Μπορεί να τραβήξει 56 λεπτά υψηλής ποιότητας βίντεο και φωτογραφίες 5 megapixel, αυτόματα στη ρύθμιση φωτογραφίες κάθε 2 ή 5 δευτερόλεπτα. Σχετικά με την αυτονομία της, η διάρκεια ζωής των μπαταριών έχει βελτιωθεί και φτάνει τις 3 ώρες συνεχομένης λήψης βίντεο με μπαταρίες λιθίου και τις 2 ώρες όταν χρησιμοποιούνται επαναφορτιζόμενες μπαταρίες NiMH. Τέλος, στη συσκευασία συμπεριλαμβάνονται 5 αυτοκόλλητες βάσεις γρήγορης απελευθέρωσης καθώς και ένας βραχίονας στήριξης βιομηχανικής ισχύος ενώ το ανάλογο εξάρτημα για ψαροτούφεκο είναι έξτρα.

Τιμή: Go Pro HD Helmet 350.00 € / Go Pro HD Naked 310.00 €

Econ Optics

Ortlieb Rack – Pack


Σάκος μεταφοράς εξοπλισμού κατασκευασμένος από ενισχυμένο PVC άριστης ποιότητας. Χάρη στη στιβαρή κατασκευή και τις κολλήσεις του, είναι απόλυτα στεγανός προστατεύοντας τα ρούχα από το θαλασσινό νερό ή αντίστροφα το αυτοκίνητο από το νερό που αναπόφευκτα κρατάει ο εξοπλισμός. Διαθέτει λαβές αλλά και ιμάντα πλάτης. Παράγεται από την Γερμανική Ortlieb σε τέσσερα μεγέθη, 24 – 31 – 49 – 89 λίτρα αντίστοιχα. Τιμή: από 56.90 € diveshop.gr Site: www.diveshop.gr Mail: info@diveshop.gr Τηλ: 210 9901161 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Απόλαυση...


...90 αλόγατα χλιμίντρισαν αφήνοντας λίγο από τις αναθυμιάσεις τους να σπάσουν την μονοτονία αυτής της άχαρης πόλης… Το γύρισμα της μίζας δίνει το έναυσμα για μια εξόρμηση έτσι όπως μας αρέσει… Το κατέβασμα της μανέτας έσπρωξε μπόλικη βενζίνη στα 3 καρμπυρατέρ που γρήγορα έκαναν τη βάρκα να κινείται με 24 κόμβους και το μυαλό μας σε ρυθμούς ψαροντούφεκου… Η Ανάβυσσος πίσω χάθηκε και ο κάβος μπροστά μας μύριζε μάχη… Η μέρα από αυτές τις καλοκαιρινές….μας θύμισε χειμώνα μόνο όταν βάλαμε τα κεφάλια μας μέσα στο νερό… Πιάσαμε το γιαλό, ελπίζοντας σε άσπρα τα οποία ήταν εξαφανισμένα. Ο Λινάτσας αναδύεται κοιτάζοντας κάτω μη χάσει τα σημάδια…. Βούτα…είναι μεγάλη… Μερικά λεπτά αργότερα μάτι κεφαλή βέργα είναι σε μια ευθεία και «ζυγίζουν» για μια καίρια βολή… Το ψάρι με τη μούρη προς την τρύπα τρώει τη βέργα διαγώνια και τραβώντας το γρήγορα έξω πετάγεται χτυπώντας με στο πρόσωπο… Ήταν η τελευταία της μάχη… Η ώρες περνούν και με απόλυτα συντροφικό ψάρεμα καταφέρνουμε άλλα 2 όμορφα ψάρια και 3 σαργούς από τα βαθιά. Ώρα για επιστροφή με απόλυτη μπουνάτσα και συντροφιά 2 πανέμορφα δελφίνια έξω από την Ανάβυσσο… Ήταν ένα ταξίδι απολαυστικό…γεμάτο εικόνες…μακριά από την πόλη που μακάρι κάποτε να γίνω απλά επισκέπτης της…. Η μανέτα κατέβηκε….οι πεταλούδες έκλεισαν…οι βενζίνες στέγνωσαν…και η βάρκα είναι εδώ απ έξω και περιμένει καρτερικά…την επόμενη απολαυστική εξόρμηση… Καλές αναδύσεις….

Δευτέρα, 15 Μαρτίου 2010

Τα σαργά κ η στήρα του Καζάζη...





Ο καιρός ήρθε στα ίσια του και έτσι βάλαμε πλώρη γι' αλλού....
Η θάλασσα ώρες ώρες θύμιζε λίμνη και η μέρα μας είχε τη σφραγίδα του ψαροτούφεκου...
Μακριά από τα σπίτια μας σε έναν κόσμο που πολλές φορές είναι τόσο αφιλόξενος που πρέπει να είσαι ψυχάκιας για να μείνεις κοντά του...
Καθόμουν πάνω στη βάρκα και κοίταζα προς τη θολούρα που καλύπτει το μακριά...μετά κοίταξα τα βράχια και έψαχνα να βρω που θα ήθελα να στήσω το καλύβι μου...να μείνω εκεί που όλα φαντάζουν τέλεια...(καλά...ξύπνα δικέ μου...)
Από την άλλη όμως έπρεπε να κάνω αυτό που έταξα στον Καζάζη....να πιάσω μια στήρα...
Η ώρα 5+ και στήρα δεν είχαμε....
Την είχαμε πέσει στους σαργούς και μας πήρε η ώρα...
Ο Λινάτσας είχε αρχίσει και τουρτούριζε....καλά, κι εγώ δεν πήγαινα πίσω....
Στις 2 πρώτες βουτιές....τίποτα....
Πω ρε πούστη μου...τι θα κάνουμε;
Πάω λίγο βαθύτερα...
Πριν ακουμπήσω στον πυθμένα τη βλέπω να ξεπροβάλει μέσα από το σκοτάδι....
Είναι απίστευτα ήρεμη και την "κλειδώνω" στα σκοπευτικά.....
Είναι η στήρα του Καζάζη...σκέπτομαι...ενώ αυτή όλο και πλησιάζει...
Την αφήνω να έρθει κοντά...τόσο κοντά όσο τα λαβράκια του "απαγορευμένου" Θερμαϊκού.... Μετά από λίγα δευτερόλεπτα το ψάρι είναι στην επιφάνεια....
Στη βάρκα ενώ εξηγώ στο Λινάτσα για τη στήρα του Καζάζη...χτυπάει το κινητό μου...
Είναι ο Πάνος που πήρε να μάθει τι έγινε....Απίστευτο....
ΦΦΦσσσσ....καλά που πρόλαβα λέμε γιατί άμα άρχιζε τα μπινελίκια του δεν μας ξέπλενε η θάλασσα όλη....
Άντε, καλές αναδύσεις...

Παρασκευή, 12 Μαρτίου 2010

Ανδρέας Κωστανάσιος - Κώστας Μακρής: Οι DALTON των ελληνικών βυθών


Η συνέντευξη είναι αναδημοσίευση από το περιοδικό ΨΑΡΕΜΑ & ΦΟΥΣΚΩΤΟ της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ



Είναι γνωστοί στον κύκλο των υποβρύχιων κυνηγών αρκετά χρόνια τώρα, ο πολύς κόσμος όμως τους έμαθε μέσα από τους αγώνες του «Γλαύκου» στη Μακρόνησο και τη Μονεμβασιά, όπου κατέκτησαν και τις δύο φορές την πρώτη θέση. Ας τους γνωρίσουμε κάπως καλύτερα.



Πόσα χρόνια ασχολείστε με το ψαροτούφεκο και πόσα χρόνια είστε ομάδα;

Κωστανάσιος: Πρωτοέπεσα στο νερό με όπλο το 1987. Από τότε ψαρεύω συστηματικά χειμώνα - καλοκαίρι. Έκτοτε έχω ψαρέψει με αρκετό κόσμο, επώνυμους και μη. Αλλά όταν γνωρίστηκα με τον Κώστα, δέσαμε απίστευτα μεταξύ μας και από τότε είμαστε αχώριστοι.

Μακρής: Σχετικά αργά ξεκίνησα να ασχολούμαι με το ψαροτούφεκο. Και αυτό έγινε το 1995 με έναν καλό μου φίλο, το Πέτρο Σταθάκο και κατόπιν τούτου γνωριστήκαμε με τον Αντρέα που ήταν ο βασικότερος λόγος να μυηθώ περισσότερο στον χώρο του υποβρύχιου κυνηγιού.


Οι γνώμες για το βαθύ και το ρηχό ψάρεμα και για το ποιο είναι αποδοτικότερο, διχάζονται. Εσείς τι προτιμάτε από τα δύο και γιατί;

Κωστανάσιος: Το πάθος μου για το βάθος πιστεύω ότι είναι έμφυτο από τη στιγμή που έβαλα μάσκα στο πρόσωπο για πρώτη φορά. Φυσικά υπήρχε ένας μικρός ψυχολογικός φραγμός μέσα μου, διότι στη δεκαετία του ‘80 υπήρχαν πολύ λιγότερες γνώσεις πάνω στο αντικείμενο. Αυτό το ψυχολογικό εμπόδιο μου έφυγε όταν πρωτοπήγα για ψάρεμα με τον πανελληνίως γνωστό και όχι μόνο R. CALICH. Από τη στιγμή εκείνη, όχι μόνο το ξεπέρασα εντελώς, αλλά και κυνηγούσα σε βάθη τα οποία ήταν αρκετά μεγάλα για εκείνες τις εποχές. Φυσικά δηλώνω και λάτρης του πολύ ρηχού ψαρέματος, το οποίο για όποιον ξέρει να το εφαρμόζει είναι πολύ αποδοτικό.

Μακρής: Αν ο αυτοσκοπός είναι σε κάθε μας εξόρμηση να πιάσουμε ψάρια, προσωπικά πιστεύω πως θα πρέπει να πράξουμε ανάλογα με τα πρέπει της θάλασσας. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να αφουγκραζόμαστε απόλυτα τα μηνύματά της και να πράττουμε ανάλογα. Οσον αφορά τώρα το βάθος, έχω να πω πως πάντα θα υπάρχει και πιο βαθιά από αυτό που μπορούμε. Το ψάρεμα που επιλέγω να κάνω όλες τις εποχές του χρόνου, είναι συνήθως το βαθύ ψάρεμα. Ο λόγος; Δεν ξέρω, πες το συνήθεια.


Στις μέρες μας οι ψαροκυνηγοί εφαρμόζουν διάφορες τεχνικές στο ψάρεμά τους. Εσείς έχετε κάποια αγαπημένη τεχνική;

Κωστανάσιος: Ολα αυτά τα χρόνια έχω δοκιμάσει όλες τις τεχνικές που υπάρχουν. Αυτή που με κέρδισε, όμως, είναι η άμεση επίθεση στο θήραμα, δηλαδή η προσέγγιση με βαθύ πλανάρισμα και το χτύπημα του ψαριού έξω από την τρύπα είτε αυτό κινείται είτε όχι.

Μακρής: Ο τρόπος κυνηγιού που με συναρπάζει, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι και ο αποδοτικότερος στη σύλληψη θηραμάτων, είναι το καρτέρι είτε γίνεται ρηχά είτε βαθιά. Σε γενικές γραμμές, όμως, ανάλογα με τον τόπο που ψαρεύω κρίνω και πράττω για την καταλληλότερη τεχνική και απόδοση.


Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο θήραμα που προτιμάτε να κυνηγάτε; Αν ναι, ποιο είναι αυτό και για ποιους λόγους το έχετε ξεχωρίσει από τα υπόλοιπα ψάρια;

Κωστανάσιος: Πάντα ξεχώριζα τον ροφό ως ένα εκλεκτό θήραμα του ψαροτουφεκά. Το θεωρώ ψάρι ορόσημο για κάθε υποβρύχιο ψαρά, καθώς η σύλληψή του σηματοδοτεί και την καταξίωσή του. Τίποτα δεν συγκρίνεται λοιπόν για μένα, με το χτύπημα ενός μεγάλου ροφού στο ανοιχτό νερό.

Μακρής: Η σφυρίδα είναι το ψάρι που με συναρπάζει μακράν από τα υπόλοιπα ψάρια. Ο βιότοπος, οι συνήθειες, η συμπεριφορά και οι αντιδράσεις του ψαριού αυτού είναι μοναδικές και τυγχάνουν ιδιαίτερης αξίας, για μένα προσωπικά.


Τι όπλα χρησιμοποιείτε στο ψάρεμά σας;

Κωστανάσιος: Ενα καλοστημένο και δυνατό λαστιχοβόλο 110 εκατοστών το οποίο είναι ικανό να διαπερνάει μεγάλα μαύρα, αλλά και να προλαβαίνει τις εκρηκτικές αντιδράσεις των συναγρίδων.

Μακρής: Ένα πουσαρισμένο 90άρι έχει τη μεγαλύτερη τύχη στα ψαρέματά μου.


Ποια είναι η γνώμη σας για τους αγώνες υποβρύχιου ψαρέματος και ποιες οι εμπειρίες σας από αυτούς που έχετε συμμετάσχει μέχρι τώρα;

Κωστανάσιος: Πιστεύω ότι οι αγώνες υποβρύχιου κυνηγιού βελτιώνουν απίστευτα τον ψαροτουφεκά ως ψαρά και γενικά τον βοηθάνε να συμπεριφέρεται πολύ πιο ώριμα και συνετά στα προσωπικά του ψαρέματα. Το ψάρεμα υπό την πίεση του χρόνου που υπάρχει στους αγώνες βοηθάει σε αυτό.Μέχρι τώρα έχω λάβει μέρος σε τέσσερις αγώνες και μέσα από αυτούς έχω βιώσει πολύ όμορφες και δυνατές καταστάσεις, έχω κάνει αρκετούς φίλους και φυσικά έχω βελτιωθεί κατά πολύ στα προσωπικά μου ψαρέματα.

Μακρής: Πριν ασχοληθώ με τους αγώνες πίστευα πως ήμουν ένας καλός ψαροκυνηγός και αυτό μου έφτανε. Αυτό, όμως, διαφέρει κατά πολύ από το να το αποδείξεις σε έναν αγώνα, σε συγκεκριμένο χρόνο και κοινή ψαρευτική επιλογή. Πιστέψτε με, το να φέρεις μετρήσιμο ψάρι στη ζυγαριά ενός αγώνα, προϋποθέτει ιδιαίτερη προσπάθεια. Η αξία, όμως, της συγκεκριμένης προσπάθειας είναι ιδιαίτερα σημαντική και το χειροκρότημα του κόσμου το κερδίζεις και δεν μπορεί να στο στερήσει κανείς, είτε έχεις την ευτυχία να διακριθείς είτε όχι. Προσωπικά, με στεναχωρεί πολύ που δεν ξεκίνησα να συμμετέχω στα αγωνιστικά δρώμενα πολύ νωρίτερα, φοβούμενος κάποιο νεανικό στραπατσάρισμα του εγωισμού μου. Από έναν αγώνα παίρνεις, μόνο αν έχεις ανοιχτό μυαλό.


Είμαι σίγουρος ότι πολλοί απορούν πώς προέκυψε το όνομα DALTON. Θα μου πείτε γι’ αυτό;

Κωστανάσιος - Μακρής: Ρωτήστε τον νονό μας... Τάκης Καλαποθάκης λέγεται....


Θέλω να μου πείτε το μεγαλύτερο και το βαθύτερο ψάρι που έχετε χτυπήσει;

Κωστανάσιος: Το μεγαλύτερο ψάρι είναι κοινό και για τους δυο μας, μια και το τουφεκίσαμε ταυτόχρονα και οι δύο, όσο και αν αυτό ακούγεται παράξενο. Το αποτέλεσμα αυτής της ιδιότυπης βολής ήταν ένα χοντρό μαγιάτικο, βάρους 53 κιλών.Τώρα όσον αφορά στο βαθύτερο ψάρι, ήταν ένας μεγάλος ροφός που χτυπήθηκε σε βάθος 51 μέτρων.

Μακρής: Εκτός από το μαγιάτικο που ήταν κοινή σύλληψη με τον Αντρέα, ένα ψάρι άξιο αναφοράς ήταν ένας ροφός 33 κιλών πιασμένος στον Κορινθιακό. Το πιο βαθύ μου ψάρι, πάλι, ήταν μία σφυρίδα που χτυπήθηκε στα 46 μέτρα.


Κατά τη γνώμη σας τα ψάρια έχουν μειωθεί; Και αν ναι, πού νομίζετε ότι οφείλεται αυτό;

Κωστανάσιος: Βασικά, πιστεύω πως έχουν μειωθεί κάποια συγκεκριμένα είδη από συγκεκριμένα αλιευτικά εργαλεία (παράνομα και μη) και τα υπόλοιπα είτε έχουν βαθύνει είτε έχουν εξελίξει νέους τρόπους επιβίωσης απέναντι στον άνθρωπο κυνηγό.

Μακρής: Αν νομίζουν κάποιοι πως ο ψαροκυνηγός ευθύνεται για τη μείωση των πληθυσμών που αλιεύονται με συγκεκριμένο τρόπο κάνουν μεγάλο λάθος. Οι άμυνες και οι συνήθειες των ψαριών έχουν αλλάξει κάνοντάς τα να αποτραβηχτούν από την ακτογραμμή. Οι πληθυσμοί των ψαριών είναι απίστευτοι εκεί που δεν μπορεί να επιχειρήσει ένας ψαροκυνηγός.


Τι θα συμβουλεύατε ένα νέο παιδί που ξεκινάει τώρα να ασχολείται με αυτή την τόσο όμορφη ενασχόληση;

Κωστανάσιος - Μακρής: Η πιο ωραία στιγμή του ψαρέματος είναι η επιστροφή στο σπίτι. Αυτό τα λέει όλα.


Αντρέα και Κώστα, σας ευχαριστώ πολύ και σας εύχομαι κάθε επιτυχία στο μέλλον.

Χρήστος Γιαννέλης

Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2010

Στολή Cressi Competition 2


Στολή για το υποβρύχιο ψάρεμα και την ελεύθερη κατάδυση που αποτελείται από σακάκι με ενσωματωμένη κουκούλα και χωριστό παντελόνι και παράγεται σε τρεις τύπους, στα 3.5, στα 5 και στα 7 mm. Είναι κατασκευασμένη από μονόφορδο νεοπρέν με φόδρα εξωτερικά και ξυρισμένο νεοπρέν με επικάλυψη μαύρου μεταλάιτ εσωτερικά. Υπάρχουν επίσης aqua stops στο πρόσωπο και στα άκρα και ενισχύσεις Powertex στους αγκώνες και στα γόνατα καθώς και επιστήθιο όπλισης του ψαροτούφεκου. Η στολή έχει ανατομικό σχήμα με προφορμαρισμένα τμήματα. Παράγεται σε μεγέθη από II έως VI . Τιμή: από 208€ Ε. Αποστολίδης & ΣΙΑ ΑΒΕΕ Τηλ: 210 3411989 Site: www. cressi-sub.gr / www.cressi.it Mail: info@cressi-sub.gr

ΔΙΗΜΕΡΟ ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ (ΘΕΩΡΗΤΙΚΟ-ΠΡΑΚΤΙΚΟ) ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΑΤΑΔΥΣΗ

Ο σύλλογος Γλαύκος σε συνεργασία με τους εκπαιδευτές ελεύθερης κατάδυσης του Freedivingschool διοργανώνει διήμερο σεμινάριο με θέμα την εκπαίδευση στην σωστή τεχνική της ελεύθερης κατάδυσης.
Οι εκπαιδευτές είναι: Παναγιώτης Λιανός, Μανώλης Γιάνκος, Αλέξανδρος Τζανεράκης, Γιώργος Γεωργάς, Γιάννης Γιαννόπουλος, Νίκος Ευθυμίου.
Το πρώτο μέρος του σεμιναρίου θα είναι θεωρητικό και θα πραγματοποιηθεί την Δευτέρα 22 Μαρτίου και ώρα 8:00 μμ στα γραφεία του συλλόγου (Αγκύλης 78 Ν. Κόσμος).
Το πρακτικό μέρος θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 28 Μαρτίου στη θάλασσα, όπου θα γίνει εφαρμογή και εξάσκηση των τεχνικών που διδάχθηκαν στη θεωρία.
Η θαλάσσια περιοχή και η ακριβής ώρα θα καθοριστούν από την Δευτέρα στο πρώτο μέρος κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των συμμετεχόντων και των εκπαιδευτών.
Οι ενδιαφερόμενοι παρακαλούνται να το δηλώσουν (τηλ. 6945997203 - 6977573133, info@glafkos.gr), αφού ο αριθμός συμμετοχών λόγω του πρακτικού μέρους θα είναι προκαθορισμένος και θα τηρηθεί σειρά προτερεότητας.
Η παρακολούθηση είναι δωρεάν για τα οικονομικώς εντάξει μέλη του συλλόγου, ενώ για τα μη μέλη το κόστος είναι 10 €.

Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010

AIDA ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΠΙΣΙΝΑΣ 2010


Όπως έχει ανακοινωθεί, ο αγώνας πιίσνας θα γίνει φέτος στο κλειστό κολυμβητήριο του Ο.Ν.Α. Χαλάνδρι.Την διοργάνωση του αγώνα έχει
αναλάβει η σχολή ελεύθερης κατάδυσης FREEDIVING SCHOOL. Ο αγώνας θα γίνει την Κυριακή, στις 18 Απριλίου 2010.

Ο μέγιστος αριθμός συμμετοχών του φετινού αγώνα πισίνας είναι 40.

Η ιατρική βεβαίωση για τον αγώνα πρέπει ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΦΕΤΙΝΗ (του 2010), να είναι υπογεγραμμένη και σφραγισμένη από ιατρό παθολόγο ή καρδιολόγο και θα πρέπει να αναγράφεται η φράση «υγιής και ικανός για άθληση».

Δήλωση Συμμετοχής: Αθλητές οι οποίοι ενδιαφέρονται να λάβουν μέρος στον αγώνα, πρέπει να στείλουν email στην διεύθυνση pulianos@yahoo.com όπου θα δηλώνουν: α)την πρόθεσή τους να λάβουν μέρος στον αγώνα, β) το όνομά τους, γ) την εθνικότητά τους, και δ) ένα τηλέφωνο επικοινωνίας.

Για οποιαδήποτε άλλη πληροφορία σχετικά με τον αγώνα επικοινωνείστε με τον Παναγιώτη Λιανό στο pulianos@yahoo.com
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΕΝΤΑΡΑΚΗ ΠΑΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ!!!!



Η συνέντευξη είναι αναδημοσίευση από το περιοδικό ΚΥΝΗΓΙ της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ

Συνήθως όλοι λένε πως η ομορφιά δεν συμβαδίζει με τη δύναμη και την εξυπνάδα। Τι γίνεται όμως όταν μια γυναίκα κάνει πολεμικό ρεπορτάζ στο Ιράκ και στον ελεύθερο χρόνο της ξεμοναχιάζει με το ψαροντούφεκό της όλα τα ψάρια του ντουνιά;

Στην Ειρήνη Φ. Κουτσαύτη


Η
Ευτυχία Πενταράκη δεν είναι η συνηθισµένη περίπτωση µιας όµορφης δηµοσιογράφου। Είναι υπέρµαχος του κυνηγιού, έχει ένα ψαροντούφεκο που δεν αστειεύεται και που όταν κάποιος την πολυζορίσει, λύνει τις διαφορές της στη θάλασσα. Τι άλλο να περίµενε κανείς από µια γυναίκα που στον πόλεµο του Ιράκ µετά τις πρώτες βόµβες άλλαζε πλευρό και κοιµόταν αφού «… έτσι είναι το πολεµικό ρεπορτάζ. Δεν πρέπει να είσαι ούτε υπερευαίσθητος, αλλά ούτε και αναίσθητος. Εχεις πάει για να φέρεις εις πέρας µια δουλειά. Αν δεν µπορείς, τα µαζεύεις και φεύγεις».

Πώς εµπλακήκατε µε τα «άγρια ένστικτα» της θήρευσης; Ετσι λένε πολλοί, αλλά εγώ δεν συµφωνώ καθόλου µε αυτό. Το υποβρύχιο ψάρεµα είναι ένα πολύ σηµαντικό µου κοµµάτι, το οποίο ασκώ πολλά χρόνια. Πλέον είναι τρόπος ζωής και δεν το θεωρώ καθόλου ξένο και αφύσικο. Αυτό µε ολοκληρώνει και µε γεµίζει.

Πότε ξεκινήσατε;
Πολύ µικρή στη Μύκονο, όπου και µεγάλωσα. Πριν καν κλείσω τα 10 ο αδελφός µου που είναι 4,5 χρόνια µεγαλύτερος µε µύησε, χωρίς να το θέλει, στα µυστικά της θάλασσας. Πήγαινε µε ένα καµάκι να βγάλει χταπόδια (τότε οι θάλασσες ήταν γεµάτες θηράµατα) και µε έπαιρνε µαζί. Η συµφωνία ήταν να του κουβαλάω τα πράγµατα και να ακολουθώ κολυµπώντας λίγα µέτρα πίσω χωρίς να τον ενοχλώ, αλλιώς δεν θα µε ξαναέπαιρνε! Εγώ συµφωνούσα σε ό,τι µου ζητούσε, αρκεί να πήγαινα µαζί στις περιπέτειές του. Φαντάσου το θέαµα! Δυο πιτσιρίκια µια σταλιά να κουβαλούν κάτι χταπόδια πιο µεγάλα απ’ το µπόι τους. Πηγαίναµε µάλιστα και στο φωτογραφείο της γειτονιάς, γιατί τότε δεν είχαµε φωτογραφική µηχανή να φωτογραφηθούµε µε τα θηράµατα. Ε, δεν ήθελε και πολύ… Αυτή η µαγεία µε άγγιξε τότε και µε ακολουθεί µέχρι σήµερα.

Πώς κρίνετε τους κυνηγούς της στεριάς;
Είµαι κι εγώ κυνηγός, απλώς σε ένα άλλο πεδίο। Μακάρι, και ειλικρινά το λέω αυτό, να είχα χρόνο να µπορώ και να κυνηγώ. Εδώ και χρόνια ψαρεύω κάθε Σαββατοκύριακο, ό,τι καιρό κι αν έχει. Είναι χειµώνας, καλοκαίρι, ρίχνει χιόνι ή χαλάζι; Εγώ είµαι στη θάλασσα. Πηγαίνοντας αξηµέρωτα πολλές φορές για ψάρεµα βλέπουµε τζιπ κυνηγών µε σκύλους στα σκυλόκουτα. Με ρωτάει λοιπόν το ζευγάρι µου (ο άνθρωπος που ψαρεύουµε µαζί) «πού πάνε οι τρελοί;», κι εγώ απαντώ, «µα το ίδιο θα λένε κι αυτοί για εµάς». Πολλές φορές όµως νωρίς το πρωί πετάγεται κανένα κοτσύφι, καµιά τσίχλα και µε το που το βλέπω πατάω φρένο και λέω «ένα όπλο, ρε παιδιά! Ενα όπλο!». Αυτό είναι ένστικτο που το έχουµε όλοι οι κυνηγοί, ανεξαρτήτως αν το θήραµα που κυνηγάµε πετάει ή κολυµπάει.

Οι φίλοι σας κυνηγούν; Οι πάντες. Ισως κι αυτός να είναι άλλος ένας λόγος που θα ήθελα να κυνηγώ κι εγώ στη στεριά, όµως δεν έχω το χρόνο. Φίλοι µου µάλιστα µου στέλνουν µηνύµατα και µου λένε: «Θα έρθω το βράδυ απ’ το σπίτι, να σου δείξω τι έχω χτυπήσει». Ελα όµως που δεν µπορώ να θυσιάσω ούτε µία ώρα απ’ το ψάρεµα για οτιδήποτε άλλο.

Το αγαπάτε τόσο πολύ;
Θεωρώ ότι µια ελεύθερή µου ώρα µακριά απ’ τη θάλασσα είναι µια ώρα χαµένη. Λέω στους φίλους µου ότι είµαι συνειδητοποιηµένη και δεν θέλω να πάω για κυνήγι, γιατί είµαι σίγουρη ότι θα µου αρέσει και θα κολλήσω. Εκεί πια δεν θα έχω χρόνο να κάνω απολύτως τίποτα άλλο. Τουλάχιστον οι άνθρωποί µου σήµερα ξέρουν ότι είµαι στη θάλασσα. Μετά θα πάθουν σύγχυση. Πού θα είµαι; Με λέπια ή µε φτερά;

Οι άντρες που σας βλέπουν τόσο δυναµική τι λένε;
Μεγάλη ιστορία αυτή! Ο κύκλος µου που µε ξέρει γνωρίζει καλά ότι το ψάρεµα είναι αναπόσπαστο κοµµάτι µου. Οι υπόλοιποι… Τι να πω; Εχουν συµβεί τα πάντα. Κάποιοι µε κοιτάζουν όλο έκπληξη, άλλοι πάλι µε αµφισβήτηση.

Θα µου πείτε κάποιο ευτράπελο, όσον αφορά τα ψάρια και τους άντρες;
Αυτό που γίνεται πολύ συχνά είναι πως γυρνώντας απ’ το ψάρεµα βγαίνουµε έξω και ξύνουµε τα ψάρια στη θάλασσα। Τους καλοκαιρινούς λοιπόν µήνες όποιος περνάει (γιατί το χειµώνα είναι πιο σπάνιο, αφού τριγυρνάµε στις ερηµιές), βλέπει τα ψάρια και λέει στο εκάστοτε ζευγάρι µου: «Μπράβο, ρε φίλε, ωραία ψάρια έβγαλες!». Εγώ δεν υπάρχω! Τι κι αν φοράω τη στολή, τι κι αν έχω το σηµάδι απ’ τη µάσκα; Δεν παίζει ρόλο! Γυρίζει λοιπόν το ζευγάρι µου και λέει «η κοπελιά τα ’πιασε» κι εκεί βλέπεις το απίστευτο ύφος του περαστικού µε το στιλάκι, «ναι, καλά…». Εχει γίνει πια τόσες πολλές φορές, ώστε έχω φτάσει σε σηµείο να το διασκεδάζω.

Είναι το κλασικό, «έλα µωρέ, τι µπορεί να κάνει µια γυναίκα»।
Πάµε στη θάλασσα να τους δείξω τι µπορώ να κάνω। Οποιος έχει αντίρρηση και όρεξη για αµφισβητήσεις, να! Εκεί είναι η θάλασσα και µας περιµένει.

Για άλλη µια χρονιά έγινε προσφυγή στο ΣτΕ για διακοπή του κυνηγίου।
Ποια είναι η άποψή σας; Είµαι αντίθετη στις απαγορεύσεις. Ολοι εµείς, οι συνειδητοποιηµένοι κυνηγοί της στεριάς και της θάλασσας, είµαστε απ’ τους λίγους τυχερούς που µπορούµε και ξέρουµε να προστατεύουµε το περιβάλλον και το χώρο που κυνηγάµε. Οσοι έχουµε άδειες σεβόµαστε τους νόµους και δηλώνουµε εµπράκτως τη συνειδητοποίησή µας, χωρίς να κάνουµε παρανοµίες. Παλεύουµε µόνιµα να αποτρέπουµε άλλους από το να παρανοµούν και παίρνουµε µόνο ό,τι πρέπει από το χώρο µας και τίποτα παραπάνω. Είµαστε οι άνθρωποι που δεν απλώνουµε το χέρι µας στο σούπερ µάρκετ για να αγοράσουµε το προκάτ φαγητό, αλλά το παίρνουµε από τη φύση. Είναι πραγµατικά άδικο και κρίµα σε αυτούς τους ανθρώπους να κόβεις τα φτερά και να τους στερείς αυτό το υπέροχο συναίσθηµα του να ζουν µέσα στη φύση। Οπως το πάνε, σε λίγα χρόνια δεν θα µας αφήνουν να βρισκόµαστε στη φύση και να βιώνουµε αυτό που κάνουµε χρόνια τώρα. Δηλαδή, τι θέλουν; Να µας κλείσουν µέσα στα σπίτια και να τρώµε φαγητά σε σκόνη µαγειρεµένα στα µικροκύµατα; Κάντε µας τη χάρη!

Ενας «πλαστικός» κόσµος απλώνεται µπροστά µας
Ακριβώς! Τι πιο υγιές για έναν άνθρωπο από το να µπορεί να παίρνει τα βουνά, να περπατά, να γυµνάζεται, να αναπνέει καθαρό αέρα και να απλώσει το χέρι, το όπλο ή τη σφεντόνα του και να κυνηγήσει; Μιλάµε για ένα αρχαίο ένστικτο µέσα στη φύση του ανθρώπου και ξαφνικά θέλουν να το φιµώσουν και να µας το στερήσουν!

Ποια είναι η άποψή σας για τους αυτοαποκαλούµενους «οικολόγους»;
Είναι η µέγιστη υποκρισία να µου λέει κάποιος ότι είναι οικολόγος και να µην έχει βγει απ’ το σπίτι του να πάει να δει τι είναι στην πραγµατικότητα η φύση. Είµαστε πιο οικολόγοι απ’ τους οικολόγους! Θα σου πω τι κάνουµε εµείς: Βλέπουµε µικρά ροφάκια, τα σπρώχνουµε και τα προγκάµε, γιατί κάθονται σαν τα χαζά και µας κοιτάνε. Αυτό το κάνουµε για να τροµάξουν και όταν δουν άλλον ψαροντουφεκά να κρυφτούν. Τα µοναδικά ψάρια που παίρνουµε είναι όσα µας επιτρέπει ο νόµος και µόνο όσα έχουν κάνει τον κύκλο τους. Οικολόγος είναι αυτός που τρώει από τη φύση ή αυτός που κάθεται στη ζεστασιά του σπιτιού του και κατακρίνει τα πάντα; Ας έρθει µαζί µας µια µέρα και ας δει επιτέλους από κοντά τι κάνουµε. Κι εµείς και οι κυνηγοί.

Εχετε βρεθεί ποτέ µπροστά σε παράνοµη αλιεία;
Βεβαίως, και έχουµε καλέσει απευθείας το Λιµενικό. Τώρα πώς λειτουργεί και αντιδρά αυτό το Σώµα σε κάθε περίπτωση είναι µια πολύ µεγάλη και πονεµένη ιστορία. Μου είπαν ότι σε ένα µέρος που ψαρεύω κάθε Οκτώβρη φέτος πήγαν κάποιοι µε δυναµίτες και έφυγαν µε τις καρότσες των αγροτικών τους γεµάτες µε ψάρια. Ενας γνωστός µου, κοντά στο χωριό της µητέρας µου, µάζευε ελιές και άκουσε εννέα δυναµίτες. Ειδοποίησε το Λιµενικό και από τον έναν δρόµο έφτανε το αυτοκίνητο της υπηρεσίας και από τον άλλο έφευγαν αυτοί µε τα αγροτικά. Είσαι έξυπνος και… κυνηγαράς; Πήγαινε στα ίσια και διεκδίκησε το θήραµα. Μη µου πηγαίνεις τη νύχτα µε τους φακούς, τα φανάρια και τους δυναµίτες, γιατί τότε δεν είσαι κυνηγός. Αυτό είναι δολοφονία.

Να µιλήσουµε λίγο για τον πόλεµο και τη δηµοσιογραφική ανταπόκριση απ’ το Ιράκ;
Ακόµη και τώρα, 6,5 χρόνια µετά, όταν το φέρνω στο µυαλό µου για κάποιο λόγο, το βλέπω µετά στον ύπνο µου. Ηταν πολύ δυνατή εµπειρία και ιδιαίτερα δύσκολη η κατάσταση. Τότε είχα άγνοια κινδύνου. Οταν πας να καλύψεις δηµοσιογραφικά µια εµπόλεµη ζώνη, έχεις 50% πιθανότητες να µη γυρίσεις πίσω. Κάποιοι θα θεωρήσουν ότι αυτό το ποσοστό είναι τεράστιο, αλλά αυτή είναι η αλήθεια. Οσο κι αν είσαι σε προστατευµένο περιβάλλον, όσο κι αν φυλάγεσαι, υπάρχει ο κίνδυνος του θανάτου. Ζωντανό παράδειγµα πως στο ξενοδοχείο «Palestine», στη Βαγδάτη, που ήµασταν όλοι οι δηµοσιογράφοι µαζεµένοι, σκοτώθηκαν δύο συνάδελφοι.

Τι συνθήκες επικρατούσαν;
Εκτός από τις συνθήκες πολέµου που έδειχνε η κάµερα, δεν υπήρχε νερό, ούτε ρεύµα και τρώγαµε µόνο κονσέρβες. Ακόµη φαντάσου ότι έµενα στο 14ο όροφο του ξενοδοχείου και έπρεπε να ανεβοκατεβαίνω 3 φορές τη µέρα απ’ τις σκάλες, φορώντας αλεξίσφαιρο γιλέκο και κράνος. Και το χειρότερο; Δεν ήξερα αν θα ζήσω την επόµενη ώρα. Θυµάµαι ότι µου τηλεφωνούσαν κάθε βράδυ οι συνάδελφοι απ’ το Star, όταν το συνεργείο µου, ο ηχολήπτης και ο καµεραµάν είχαν φύγει. Είχα µείνει πια µόνη µου στον πόλεµο και είχα µια µικρή καµερούλα και έστελνα ό,τι πλάνα τραβούσα. Μέσω κυκλώµατος, λοιπόν, είχα την ευκαιρία να επικοινωνώ µε τους συναδέλφους για 15 λεπτά κάθε µέρα και µου έλεγαν τι ώρα θα λειτουργούσε την επόµενη µέρα το δίκτυο ώστε να στείλω το υλικό µου. Κλείναµε λοιπόν το δορυφορικό τηλέφωνο και γελούσα, γιατί δεν µπορούσα να τους πω ότι δεν υπήρχε αύριο! Δεν µπορείς όµως να µεταφέρεις το γεγονός ότι δεν ήξερες αν θα ζεις, σε ανθρώπους που δεν έχουν περάσει απ’ αυτή την εµπειρία.

Αλλάζετε αυτή την εµπειρία µε κάτι λιγότερο επικίνδυνο;
Με τίποτα. Ο,τι έζησα εκεί δεν συγκρίνεται µε κανένα απ’ τα ρεπορτάζ που έχω καλύψει από φυσικές καταστροφές έως και τροµοκρατικά χτυπήµατα.

Αν µπορείτε, λύστε µου µια απορία: Κοιµόσασταν;
Τις πρώτες µέρες ούτε κοιµόµουν ούτε έτρωγα. Την τρίτη µέρα πια δεν είχα άλλο κουράγιο και την ώρα που µιλούσα µε τη µητέρα µου στο τηλέφωνο άρχισα να µασουλάω. Ηταν απογευµατάκι και απ’ έξω ακούγονταν οι βόµβες. Ακουγε λοιπόν η µητέρα µου το χαµό, άκουγε κι εµένα να καταπίνω και µου λέει κάποια στιγµή µε µια απορία στη φωνή: «Ευτυχία, τρως; Εξω πέφτουν βόµβες!». «Και τι θες να κάνω, βρε µαµά», της είπα «να πεθάνω απ’ την πείνα; Τουλάχιστον να πάω χορτάτη».

Ποια είναι η σχέση σας µε τα ζώα;
Συµβιώνω εδώ και 15 µήνες µε τον Λευτεράκη Πενταράκη, ένα πανέξυπνο σκυλάκι, Μαλτέζ µε Σιχ Τσου. Κάθε φορά που ετοιµάζοµαι για εξόρµηση τον παίρνω αγκαλιά και του λέω «αύριο πάω για ψάρεµα». Με αυτές τις λέξεις ξέρει ότι θα κάνει να µε δει µία µέρα. Οταν γυρίζω τον ανταµείβω µε µια τεράστια βόλτα. Μακάρι να είχα κι άλλα ζωάκια και χρόνο και να φρόντιζα στο σπίτι µου αδέσποτα. Τα κοπράκια το εκτιµούν περισσότερο όταν τα µαζεύεις. Μακάρι επίσης όλοι οι άνθρωποι να συναναστρέφονταν µε ζώα και να αφήναµε τον εγωισµό µας στην άκρη. Θα γινόµασταν καλύτεροι.

Πως πήρε το όνοµα;
Από ένα συνάδελφό µου στο κανάλι που λέγεται Λευτέρης। Οταν έδειχνα όλο χαρά τις φωτογραφίες του µικρού και έλεγα στους συναδέλφους ότι ψάχνω όνοµα, µου έλεγαν ότι πρέπει να έχει εύκολους φθόγγους, Λ και Ρ. Πετάγεται λοιπόν ο Λευτέρης και λέει, «σιγά µην τον πεις και Λευτέρη!» Τώρα πια µε το συνάδελφο είµαστε κουµπάροι και στις γιορτές φέρνει στον «πιτσιρικά» ένα πακετάκι µε κοκαλάκια.

Διαδροµές Βουτάει στη ζώνη των -20 και έχει αδυναµία στα άσπρα ψάρια, µε µια ιδιαίτερη κλίσηστους ηλικιωµένους σαργούς, όπως χαρακτηριστικά λέει, «µε ή χωρίς καλή οδοντοστοιχία». Εδώ και 4 χρόνια παρουσιάζει το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Channel 9, ενώ παράλληλα επιµελείται τα κείµενά της. Οταν ξεκίνησε να παρουσιάζει το δελτίο, δεν είχε ιδέα από τα οικονοµικά, µε αποτέλεσµα να της λέει ο, λάτρης των οικονοµικών, αρχισυντάκτης πως «αντί για λεφτά στο τέλος του µήνα θα σε πληρώνουµε µε µήλα!». Σήµερα φυσικά τα πράγµατα έχουν αλλάξει!

Ο ΡΗΧΟΠΑΤΙΑΣ ΜΕ ΣΦΥΡΙΔΑ ΟΚΤΩΜΙΣΗ ΚΙΛΑ



Αφού έχουμε φάει τα λυσσακά μας παρέα με τα σωθικά μας με τον κωλόκαιρο και δεν μπορούμε να ψαρέψουμε σε κανένα από τα μέρη που θα θέλαμε να πάμε, αποφασίζουμε να ψαρέψουμε εναλλάξ σε "παρακατιανα" μέρη που έχουμε να επισκεφτούμε πολύ καιρό. Θολούρα σχεδόν παντού, αρκετοί σαργοί όμως βοσκούν εδώ κι εκεί και καταφέρνω να πάρω μετρικούς, τουλάχιστον μην πάει τσάμπα η βουτιά. Και τότε μου έρχεται η φλασιά, θυμάμαι σε τελείως άκυρο τόπο ότι έχει 4-5 μεγάλα μονόμετρα στα 5-6 μετρά βάθος που ναι μεν κανένα τους δεν κάνει θαλάμι και όλα είναι διαμπερή, αρκετές φορές όμως στο παρελθόν είχα τσιμπήσει από εκεί σαργούς και τσιπούρες. Το λέω στον Λεύτερη λοιπόν και βουρ για το σημείο το οποίο ήμουν σίγουρος ότι θα έβρισκα εύκολα. Φτάνουμε λοιπόν, βουτάν εγώ και ο Λεφ κάθεται στη βάρκα λίγα μετρά μακριά μου. Βρίσκω τα μονόμετρα αλλά τίποτα δεν κυκλοφορεί απέξω, μάλλον λέω δεν θα υπάρχει τίποτα εδώ. Ξεκινάω λοιπόν τις βουτιές ψάχνοντας όταν ξαφνικά τρώγω μια σφαλιάρα από το ψαρί που καθόταν 20 πόντους αριστερά από τη μάσκα μου και με μια τρομερή εκτίναξη φεύγει από το σημείο εκείνο και πάει και χώνεται σε ένα διπλανό μονόμετρο. Ανεβαίνω, ενημερώνω τον Λεφ και ξαναβουτάω. Η σφυρίδα φαρδιά πλατιά ολόκληρη μπροστά μου με το δεξί πλάι, το αεροβόλο στη δυνατή σκάλα, βολή από 1 μέτρο απόσταση και βλέπω τη βέργα να βγαίνει ακαριαία από την άλλη άκρη του μονόμετρου λες και δεν πέτυχα το ψαρί ποτέ. Εν τω μεταξύ να γίνεται χαμός, κοπανηματα και το μονόμετρο να κουνιέται ολόκληρο, φαντάζεστε τώρα ένα τέτοιο ψαρί στο κορδόνι να μην περιορίζεται από τίποτα τι δύναμη έχει. Φωνάζω γρήγορα στον Λεύτερη να μου δώσει δεύτερο όπλο αλλά μέχρι να έρθει βλέπω το ψαρί να βγαίνει από το μονόμετρο με ένα μεγάλο σκίσιμο στο πλάι και να μπαίνει σε ένα διπλανό. Ο Λεφ ρίχνει άγκυρα και βουτάει κι αυτός για να ψάξουμε παρέα, απανωτές βουτιές εδώ κι εκεί αλλά το ψαρί άφαντο..... Είχα αρχίσει να απελπίζομαι όταν ο Λεφ ορθέ με το ψαρί στη βέργα του, την είχε βρει έξω έξω λουφαγμένη σε κάτι βραχάκια. Το μεγάλο σκίσιμο που φαίνεται στη δεξιά πλευρά του ψαριού είναι από τη βολή με το αεροβόλο μου, όπως είπα τα μονόμετρα εκεί είναι διαμπερή και η βέργα δεν σταμάτησε πουθενά, πέρασε όλο το ψαρί και βρήκε από την άλλη. Η σφυρίδα στο κορδόνι λοιπόν άρχισε να κοπανιέται τρελά, με αποτέλεσμα να κοπεί το 2αρι σχοινάκι. Ίσως και να ήταν πληγωμένο από άλλη φορά, ίσως και να τρίφτηκε σε καμιά κοφτερή προεξοχή του βράχου, το θέμα είναι ότι αν δεν επιμέναμε αρκετά και αν ο Λεφ δεν ήταν ικανότατος στο απορτ ίσως και να το χάναμε το ψάρι. Τέλος καλό όλα καλά και που όρεξη για ψάρεμα μετά, φωτογραφίες και έξω, καλά ήταν και πάλι.

Τετάρτη, 3 Μαρτίου 2010

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΟΣ ΦΛΕΒΑΡΗΣ



Όταν το πρωί ξυπνάς και μυρίζει καλοκαίρι όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη θάλασσα...
Με το Λινάτσα είχαμε αποφασίσει να πάμε για δυνατό ψάρεμα...
Ωραία τα λαβράκια...σούπερ οι μπαφούνες...γαμώ τις φάσεις τα ρηχοκάρτερα αλλά μυρίζουν χειμώνα...
Τώρα, με το πέρασμα του Φλεβάρη να φλερτάρει με τις ξεχασμένες μέρες του καλοκαιριού....δίψασα...
Δίψασα για ψάρεμα απαιτητικό...δύσκολο.... καλοκαιρινό...
Όλα λοιπόν θύμιζαν τις ημέρες εκείνες που λιώνεις μέσα στα ξυρισμένα νεοπρέν και τις σαπουνάδες που τότε τις προτιμάς κρύες....
Το μόνο που διαφέρει είναι η χοντρή στολή και....η σαπουνάδα....που τώρα την προτιμάς ζεστή...
Οι διάυγειες καλοκαιρινές...σου φώναζαν βούτα με...Η θάλασσα λάδι...
Το ρέμα ελάχιστο.... Πάνω στη βάρκα ένοιωθες χαλάρωση...δεν κρύωνες....ξεδίψαγες με το νερό και απλά χάζευες τον επόμενο μυστηριώδη κάβο...
Οι βουτιές ήρεμες...νωχελικές...σταμάτα γαν εκεί που το σώμα σε σκούνταγε....εεεε, φτάνει...χειμώνα έχουμε...
Τα ψάρια δεν έχουν βγει ακόμα για τις καλοκαιρινές τους τσάρκες...
Η μεγάλη σφυρίδα χώθηκε στο φρούριο και μου έδειχνε με το πλαινό της πτερύγιο οτι δεν ήρθε ακόμα η ώρα της...σημάδια και δρόμο...
Η άλλη παραπέρα εντοπίστηκε απο το Λινάτσα που μου ανέθεσε προστακτικά να πάω να του τη φέρω... :cool:
Δεν μπορούσα να του αρνηθώ....φοβόμουν μην τον πληγώσω..... Παρέα στη βάρκα τις έκαναν και 3 σαργοί και 6-7 σκάροι που αρεσουν στο Λινάτσα.
Οι στηρούμπες πεταλούδιζαν αμέριμνες....
Το ξύλινο ανέλαβε δράση με το καλοκαιρινό του στήσιμο να μην αφήνει περιθώρια αντίδρασης στα ψάρια... :duel:
Ο Λινάτσας τεντώνει το χέρι και πλανάρει στο...κάπου....
Λίγα δευτερόλεπτα μετά του πέρνω το όπλο στα μεσόνερα και ανεβάζω μια πανέμορφη συναγρίδα....
Αργότερα με παίζουν οι μεγάλες κοκκινιάρες καθώς ξεπροβάλουν μέσα απο το σκοτάδι....
Η βολή μακρινή....ίσως δεν έπρεπε να γίνει ποτέ...το ψάρι πέρνει τη βέργα και φέυγει για το χάος....
Αγαντάρω...δεν πρέπει να βραχώσει(λόγω βάθους)...τα καταφέρνω....είναι πολύ μεγάλη....
Νικάει....φεύγει μαζί με τις άλλες...κρίμα...πολύ κρίμα...δεν έπρεπε να της ρίξω...
Καλές αναδύσεις παίδες...