Επικοινωνήστε μαζί μας

divemag2009@gmail.com

Τρίτη, 20 Ιουλίου 2010

Ρηχοπατιάς rules....

Ψαρεύω παρέα με τον Νίκο ένα αρκετά ενδιαφέρον κομμάτι που στο παρελθόν μου έχει δώσει πολύ καλά ψαράκια.

Σε μια γνωστή οριζόντια σχισμή μήκους περίπου 6 μέτρων, βλέπω το ψάρι να κάθεται στο "καλό" κομμάτι της σχισμής, αυτό δηλαδή που έχει αρκετά μεγάλο άνοιγμα για να βγει άνετα ένα τέτοιο ψάρι.

Πλησιάζω πολύ αργά, το ψάρι με δέχεται και ξέρω ότι μόνο μια βολή στον εγκέφαλο θα κάνει τα πράγματα εύκολα.

Η βολή όμως πήγε περίπου 2 εκατοστά πίσω από εκεί που έπρεπε με αποτέλεσμα πριν προλάβω να αγαντάρω το ψάρι να εξαφανιστεί στο βάθος της σχισμής.

Ο Νίκος φέρνει γρήγορα τη σημαδούρα, δένουμε το σχοινί και βουτάω για να δω τα χάλια μου. Ακούω τα χτυπήματα του ψαριού χωρίς να έχω καθόλου οπτική επαφή ούτε καν με τη βέργα και βλέπω το ήδη τεντωμένο σχοινί να χώνεται ακόμα πιο βαθιά.....

Σίγουρος πλέον ότι το ψάρι μαζί με τη βέργα μου θα μείνει να πεθάνει εκεί, χτυπάω το κεφάλι μου στον τοίχο, ε, στα βράχια ήθελα να πω. Στην επόμενη βουτιά όμως, βλέπω αίμα να βγαίνει από το μοναδικό ανοιγματάκι που υπάρχει κατά μήκος της σχισμής.

Βρε λες; Βουτάει ο Νίκος αλλά ακόμα είναι θολά και δεν φαίνεται τίποτα. Βουτάω εγώ μετά από λίγο και, ω του θαύματος, ο ροφός έχει σκαλώσει ακριβώς σε εκείνο το ανοιγματάκι. Βολή κατάμουτρα με το 70αρακι και έτσι απλά θα με ακολουθήσει στην επιφάνεια. Ο Νίκος άψογος, περιμένει με το μαχαίρι, παίρνει το ψάρι και δίνει τέλος.....

To ψάρι έγραψε 7,5 κιλούμπες...

Παίδες σας ευχαριστώ πολύ για την παρέα. Με τον Χρήστο βέβαια τα έχουμε πει πολλές φορές, ο Νίκος όμως άψογος και αυτός σε όλα του. Να είστε καλά να το ξανακάνουμε.


Δεν υπάρχουν σχόλια: