Επικοινωνήστε μαζί μας

divemag2009@gmail.com

Σάββατο, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Αττικιότικα...











Τετάρτη μεσημέρι στα κοντινά της Αττικής και ετοιμάζομαι για μια ακόμα βουτιά σε ένα φρύδι που φαίνεται να φεύγει προς το πέλαγος….

Στο ψυγείο κάνουν παρέα στον πάγο δυο σφυριδουίνια που η περιέργεια τους τις έβαλε σε μπελάδες…

Ξεκινάω τη βουτιά από την αρχή του φρυδιού και σέρνομαι αργα αργά προς το τέλος του που κρύβει μια ευχάριστη έκπληξη….ένα ωραίο μαύρο πλάσμα που νιώθοντας τον κίνδυνο χώθηκε σε μια σχισμή στο τέλος του τόπου.

-Λινάτσα, παίρνω κοντό και πάω κατά κάτ….έχε το νου σου…

Φτάνω στη σχισμή και κοιτάω μέσα…θολούρα….και κάτι μοιάζει με ροφοκέφαλο…

Γκντάααανγκ και πόλεμος….αγαντάρω… παπάρια …

Ξανά κάτω… τραβάω…. ξεψαρίζει…το κέρατο μου μέσα…

Ξανά κάτω… βλέπω κορμί, μάλλον θα βγεί…. ρίχνω… . 2ός πόλεμος …Τραβάω παπάρια

Δύσκολη η κατάσταση, ούτε μπρός ούτε πίσω το ψάρι.

-Λινάτσα, εδώ θα τη βγάλουμε σήμερα …

Πάνω κάτω πάνω κάτω και ξανα μανά και δώστου τράβηγμα και τίποτα αυτό.

Πλάκα πλάκα πέρασαν 2,5 ώρες και είχαμε απλά ένα τραυματισμένο αλλά ολοζώντανο ψάρι με 2 βέργες επάνω!

Είχα σκάσει, τι θα κάνουμε; Θα αφήσουμε το ψάρι έτσι; Έπρεπε να φύγουμε…

Μαζεύουμε τα συντρίμμια μας και την κάνουμε…Αύριο πάλι εδώ να βγάλουμε το ψάρι…

Την επόμενη το σκηνικό παρέμεινε ίδιο για 2 ακόμα ώρες!! Το ψάρι ζωντανό ακόμα δεν ήθελε με τίποτα να βγεί από το δύσκολο θαλάμι του…

Η διαδικασία επίπονη και χρονοβόρα δεν αξίζει τον κόπο για οποιοδήποτε θήραμα.

Το ψάρι επιτέλους βγαίνει με έντονα τα σημάδια της ταλαιπωρία του και της μαλακίας της δικιάς μου…

Ανακούφηση…

Το καλό είναι ότι βγήκε, το κακό είναι ότι δεν συγκρατήθηκα όταν έπρεπε, ίσως στην επόμενη βουτιά το ψάρι να χτυπιόταν καίρια και να μην τράβαγε τα πάνδεινα.

Τέσπα…

Ε, αφού πήγαμε για το ψάρι κάναμε και κάνα δυο βουτίτσες παραπέρα να «ξεμουδιάσουμε» από το ξεβράχωμα…και να πάρουμε και μια λουλουδάτη με βολή στο «ανοιχτό νερό»….

Καλές αναδύσεις…..

Δεν υπάρχουν σχόλια: