Επικοινωνήστε μαζί μας

divemag2009@gmail.com

Κυριακή, 17 Οκτωβρίου 2010

Ασφάλεια Μέρος Β'


Δεύτερο μέρος.
Την προηγούμενη φορά είχαμε μείνει στο σημείο που κάποιος από τους δυο εκτελεί μια κατάδυση και με αυτή του την ενέργεια προσδίδει πραγματική άξια στην υπάρξει του ζευγαριού του........Από την στιγμή που ένας από τους δυο ετοιμάζεται για κατάδυση καλό θα ήταν να γίνουν τα εξής σε πρώτη φάση:

  1. Να ενημερώσει το ζευγάρι του ότι ετοιμάζεται να καταδυθεί.
  2.  Να πληροφόρηση το ζευγάρι του για το βάθος στο οποίο πρόκειται να καταδυθεί .
  3.  Την τακτική που πρόκειται να ακολουθήσει. Δηλαδή θα κάνει μια αναγνωριστική βουτιά μικρή σε διάρκεια η μια βουτιά μεγαλύτερης διάρκειας με παραμονή (καρτέρι) . Τώρα μένει να δούμε με πιο τρόπο επηρεάζουν τα παραπάνω δεδομένα την τακτική και τις ενέργειες του ζευγαριού μας που από αυτή τη στιγμή έχει ένα και μόνο στόχο , την ασφαλή επιστροφή μας στην επιφάνεια. Τίποτα άλλο δεν θα πρέπει να τον απασχολεί και τίποτα άλλο δεν θα πρέπει να του αποσπά την προσοχή.

Αναλογιζόμενοι το βάθος.
Το βάθος στο οποίο στοχεύουμε να βουτήξουμε παίζει καθοριστικό ρόλο στον τρόπο με τον οποίο πρόκειται να ενεργήσει το ζευγάρι μας.
Συνυπολογίζοντας και την ορατότητα βρισκόμαστε στις εξής επιλογές:
Η ορατότητα είναι καλή και το βάθος κατάδυσης στο 50% του μέγιστου. Επίσης το βάθος στο οποίο βουτάμε επιτρέπει στο ζευγάρι μας να διατηρεί οπτική επαφή με εμάς κάθε στιγμή. Το ζευγάρι μας λοιπόν μπορεί η να παραμείνει στην επιφάνεια παρατηρώντας προσεκτικά κάθε μας κίνηση η από την στιγμή που έχουμε φτάσει στο προεπιλεγμένο βάθος να καταδυθεί περίπου στο μισό βάθος από το οποίο βρισκόμαστε εμείς και από εκεί να μας ελέγχει και να μας συνοδέψει στα τελευταία και ποιο δύσκολα μέτρα.
Δεν μπορούμε να πούμε απόλυτα ποίος είναι ο σωστός και ποίος ο λάθος τρόπος να χειριστούμε την κατάσταση αυτή.
Επιλέγοντας την πρώτη τακτική πρέπει να είμαστε ικανή αν χρειαστεί να προσεγγίσουμε γρήγορα το ζευγάρι μας , να είμαστε απόλυτα σίγουρη για την ικανότητα μας να εξισώνουμε την πίεση στα αυτιά μας .Αναφέρομαι στο θέμα εξίσωση διότι πολλές φορές είναι ο κύριος ανασταλτικός παράγοντας για να καταδυθούμε γρήγορα και γενικότερα για να καταδυθούμε. Το πλεονέκτημα αυτής της τακτικής είναι ότι ξεκουραζόμαστε και χαλαρώνουμε στην επιφάνεια έτοιμη να επέμβουμε όταν χρειαστεί. Επαναλαμβάνω όμως ότι πρέπει να είμαστε πολύ ικανή στην γρήγορη εξίσωση και γρήγορη προσέγγιση του ζευγαριού μας. Ο χρόνος είναι η σπουδαιότερη παράμετρος στην αντιμετώπιση κάθε περιστατικού. Επιλέγοντας την δεύτερη τακτική έχουμε το πλεονέκτημα να βρισκόμαστε πολύ πιο κοντά στο ζευγάρι μας και έτσι να έχουμε την δυνατότητα πολύ γρηγορότερης προσέγγισης είτε στον βυθό είτε κατά την ανάδυση. Το μειονέκτημα αυτής της τακτικής αν μπορούμε να το που έτσι , είναι ότι πρέπει να μπορούμε να υπολογίζουμε πολύ καλά με βάση το βάθος και τη διάρκεια της βουτιάς του ζευγαριού μας το ποτέ θα ξεκινήσουμε τη δική μας προσέγγιση στο βάθος στόχο. Αυτό το λέω διότι σε περίπτωση που φύγουμε πολύ νωρίς τότε πολύ πιθανό η άπνοια μας να πλησιάζει στο τέλος πολύ πριν ξεκινήσει την ανάδυση του το ζευγάρι μας με αποτελέσαμε να αναγκαστούμε να αναδυθούμε νωρίτερα αφήνοντας το ακάλυπτο την ώρα που πρέπει να το καλύπτουμε. Ξεκινώντας αργότερα πάλι υπάρχει το πρόβλημα ότι δεν βρισκόμαστε στο βάθος στόχο έγκαιρα με αποτέλεσμα να μην προλάβουμε να συνοδεύσουμε το ζευγάρι μας προς την επιφάνεια. Χρειάζεται πολύ καλή επικοινωνία εξοικειώσει μεταξύ των δυο δυτών. Πολύ καλή αίσθηση του χρόνου και του συγχρονισμού.
Στην περίπτωση που το βάθος στόχος είναι πολύ μεγαλύτερο ας πούμε 2 /3 του μέγιστου πράγμα το οποίο καλό είναι και πρέπει να αποφεύγεται στο υποβρύχιο κυνήγι , είναι πιο επιτακτική η ανάγκη να ακολουθήσουμε την τακτική Β) δηλαδή να συγχρονιστούμε και να προσεγγίσουμε ένα βάθος στο οποίο θα έχουμε τη δυνατότητα να παρατηρούμε πολύ καθαρά το ζευγάρι μας και κατόπιν να μπορούμε να το συνοδεύσουμε. Για παράδειγμα βάθος κατάδυσης 16 μέτρα . Βάθος το οποίο πρέπει να προσέγγιση ο δύτης που αναλαμβάνει την ασφάλεια 7-8 μέτρα. Ορατότητα καλή. Το επιθυμητό είναι τα μέγιστα βαθύ και τον δυο δυτών να είναι παρόμοια και στην περίπτωση που δεν είναι ο , βαθύτερος δύτης να προσαρμόζει το ψάρεμα του στα μέτρα και σταθμά ρηχότερου δύτη. Κάποιες φορές η ορατότητα του ζευγαριού μας ίσως να μην είναι και η καλύτερη η χάνεται κιόλας ιδικά το χειμώνα για τους γνωστούς λόγους που μειώνουν γενικά την ορατότητα μας. Σε αυτές τις περιπτώσεις ίσως πρέπει να αυξηθεί το βάθος στο οποίο πρόκειται να καταδυθεί ο δύτης ασφάλειας προκείμενου να διατηρήσει οπτική επαφή με ζευγάρι του. Πάντα το βάθος κατάδυσης του δύτη ασφάλειας είναι σε συσχέτιση με τις απνοιιστικές ικανότητες του και λαμβάνοντας υπόψη το χειρότερο σενάριο αυτό δηλαδή της επέμβασης και μεταφοράς του ζευγαριού μας στην επιφάνεια.
Στις περίπτωσης που πραγματοποιούνται καρτέρια και οι απνοιιστικοί χρόνοι αυξάνουν απαιτητέ ακόμα πιο καλός συντονισμός του δύτη ασφάλειας ώστε να έχει πάντα αρκετές δυνάμεις να είναι γρήγορος και αποτελεσματικός την στιγμή που θα χρειαστεί.
Πολύ σπουδαίο είναι να παρατηρούμε το ζευγάρι μας κατά την ανάδυση και την έξοδο του αποτυπώνοντας καλά στο μυαλό μας την όψη του και τις κινήσεις του. Το λέω αυτό γιατί μόνο έτσι θα μπορέσουμε να φτάσουμε στο επίπεδο να προβλέπουμε κάποια δυσάρεστα περιστατικά πριν συμβούν και να επέμβουμε νωρίτερα. Έχοντας ένα συγκεκριμένο προφίλ για το ζευγάρι μας εύκολα θα παρατηρήσουμε μια αλλαγή στη συμπεριφορά του και στις κινήσεις του που θα μας βάλει σε υποψίες.

Τι παρατηρώ εγώ:
Χωρίς να αποτελούν το γενικό κανόνα οι ενδείξεις που προσωπικά λάμβνω σοβαρά υπόψη μου είναι οι παρακάτω. Ο δύτης αναδύεται εκτελώντας γρήγορες άρρυθμες πεδιλιές. Ο δύτης σηκώνει το κεφάλι του και κοιτάει την επιφάνεια αρκετές φορές πριν ακόμα την πλησίαση.
Κάποιο μέλος του δύτη τρέμει άρρυθμα και νευρικά.
Συνήθως τα άκρα όπως τα δάχτυλα τα χίλια .
Ο δύτης έχει έντονους διαφραγματικούς σπασμούς οι οποίοι εντοπίζονται στην κοιλιακή χώρα και εύκολα μπορούμε να διακρίνουμε βίαιη κίνηση στην περιοχή αυτή ακόμα κάτω και από την πιο χόντρη στολή. Οι διαφραγματική σπασμοί πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σαν προσδιοριστικό κριτήριο της απνοιιστική κατάστασης στην οποία βρίσκεται το ζευγάρι μας. Οι εμφανίσει τους δεν σημαίνει ότι το ζευγάρι μας έχει πάθει κάτι αλλά αποτελεί ισχυρό κίνητρο να τον προσέξουμε ακόμα περισσότερο και να είμαστε έτοιμη για επέμβαση.
Ο δύτης ενώ αναδύεται φυσά μεγάλη ποσότητα αέρα στο νερό ξαφνικά απρόσμενα. Ενδεχόμενος να συνεχίσει να κινητέ ακατάστατα και χωρίς προσανατολισμό. Αυτό είναι το πιο ισχυρό σύμπτωμα που υποδηλώνει ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα περιστατικό υποξίας. Τα μάτια του δύτη γυρίζουν προς τα πάνω , ανάποδα δηλαδή . Μπορεί να συνεχίζει να κινείται αλλά με απώλεια προσανατολισμού. Επίσης μια πολύ σοβαρή ένδειξη ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα περιστατικό απώλειας των αισθήσεων.
Ακόμα και με την έξοδο του δύτη από το νερό τίποτα δεν έχει τελειώσει και ο κίνδυνος δεν έχει απομακρυνθεί τελείως. Ενδεχόμενος ο δύτης να αναπνέει με δυσκολία τα χέρια του και τα χείλια του να τρέμουν. Να αναπνέει τρεμάμενος δηλαδή.
Σε καμία περίπτωση δεν αφήνουμε το ζευγάρι μας να βρεθεί με το πρόσωπο στο νερό αν δεν μας έχει δώσει σήμα ότι είναι καλά και δεν έχει αναπνεύσει ικανοποιητικά τα επόμενο μισό λεπτό που ακολουθεί την ανάδυση του.
Τι κάνουμε ώμος όταν βρεθούμε αντιμέτωποι με τέτοια σοβαρά συμπτώματα με τελική κατάληξη την απόλυα τον αισθήσεων. Στην περίπτωση που αντιληφθούμε ότι το ζευγάρι μας εμφανίζει ένα από τα πολύ σοβαρά συμπτώματα που ανέφερα παραπάνω η και ένα συνδυασμό αυτόν , ενεργούμε γρήγορα και με όσο το δυνατό λιγότερο πανικό. Καθώς λοιπόν συνοδεύουμε το ζευγάρι μας προς την επιφάνεια και έρθει η στιγμή που κρίνουμε απαραίτητη την επέμβαση μας κάνουμε τις παρακάτω ενέργειες.

  1. αφαιρούμε τη ζώνη του και ενδεχόμενος και τι δική μας. Τώρα η ανάδυση και οι μεταφορά του ζευγαριού μας θα είναι πολύ ευκολότερη.
  2.  Τοποθετούμε την παλάμη μας ανοιχτή πάνω στη μάσκα του θύματος αποτρέποντας την είσοδο νερού αλλά παράλληλα ο αντίχειρας μας πιέζει το σαγόνι του προς τα πάνω σφραγίζοντας το στόμα του και αποτρέποντας την είσοδο νερού στο στόμα .Η θέση μας σε σχέση με το θύμα είναι η εξής: Βρισκόμαστε πίσω από το θύμα με το ένα χέρι μας περασμένο μπροστά στη κοιλιακή χώρα .Αγαλλιάζουμε δηλαδή με το ένα χέρι το θύμα από πίσω. Το άλλο χέρι βρίσκεται στο πρόσωπο στεγανοποιώντας μάσκα στόμα με τον τρόπο που είπαμε προηγούμενος. Προσεγγίζουμε το συντομότερο την επιφάνεια.
  3.  Στην επιφάνεια καλούμε σε βοήθεια κατόπιν αφαιρούμε τη μάσκα ελέγχουμε αν έχει καρδιακό παλμό. Στη συνεχεία ελέγχουμε αν αναπνέει πλησιάζοντας το πρόσωπο μας στην μύτη του θύματος. Το πιο πιθανό είναι να έχει καρδιακό παλμό δηλαδή η καρδιά του να λειτουργεί κανονικά αλλά να μην αναπνέει. Μιλάμε στο θύμα χτυπάμε όχι πολύ δυνατά το πρόσωπο του με το χέρι μας ανοίγουμε το στόμα του και φυσάμε δυο φορές δυνατά μέσα. Ο αυχένας πρέπει να είναι σε υπερέκταση δηλαδή να τείνει όσο πιο πίσω γίνεται προκειμένου να είναι δυνατό ο αέρας να φτάσει τον πνεύμονα του θύματος. Η σωστή θέση της κεφαλής πρέπει να εξασφαλιστεί το συντομότερο για να αποφύγουμε το ενδεχόμενο σφραγίσματος της άνω και κάτω γνάθου. Κάτι τέτοιο θα μας αφαίρεση τη δυνατότητα να ανοίξουμε το στόμα του και να εφαρμόσουμε τεχνίτη αναπνοή.

Ο αυχένας λοιπόν τονίζω από την πρώτη στιγμή σε υπερέκταση δηλαδή προς τα πίσω για την αποφυγή σφραγίσματος του.
Συνήθως όταν αυτά τα περιστατικά αντιμετωπίζονται έγκαιρα και σωστά υποβρυχίως προκαλούν περισσότερο φόβο παρά έχουν μια δυσάρεστη κατάληξη. Το θύμα εύκολα συνέρχεται μετά από λίγο.
Το μεγαλύτερο μέρος της ευθύνης είναι στο χέρι μας . Οι ενέργειες μας από την προηγούμενη μέρα κιόλας επηρεάζουν άμεσα την κατάληξη μιας ψαρευτικής εξόρμησης.
Επισημάνω για τελευταία φορά ότι όλα αυτά χωρίς να είμαι ο καταλληλότερος στα θέματα ασφάλειας είναι βγαλμένα μέσα από πολλές ώρες στη θάλασσα , μερικά πολύ σοβαρά περιστατικά που έτυχε να είμαι παρόν και φυσικά τις παρούσες αποδεχτές γνώσεις για τις πρώτες βοήθειες σε τέτοια περιστατικά. Εύχομαι όλα αυτά να μην χρειαστούν ποτέ και σε κανένα αυτό όμως όλοι μπορείτε να καταλάβετε ότι ανήκει στο χώρο των ευχών και όχι του ρεαλισμού και της πραγματικότητας. Πρωτινό να μελετήσετε προσεκτικά όλα όσα παράθεσα εδώ για αυτό το πολύ σοβαρό θέμα και να επεκτείνεται τις γνώσεις σαν αναζητώντας συνεχεία τις καλύτερες τακτικές αντιμετωπίσεις τέτοιον περιστατικών. Επίσης να εξασκήστε πρακτικά με το ζευγάρι σας συχνά δημιουργώντας τα δικά σας επικίνδυνα σενάρια Μόνο όταν κάτι το κανείς αρκετές φορές μπορείς να το επαναλάβεις όσο πιο σωστά γίνεται ακόμα κάτω και από αληθινές συνθήκες.


Δεν υπάρχουν σχόλια: