Επικοινωνήστε μαζί μας

divemag2009@gmail.com

Τρίτη, 23 Νοεμβρίου 2010

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ Κανόνες για ασφαλείς βουτιές


Τα προβλήματα που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας ελεύθερος δύτης - ψαροκυνηγός, καθώς καταδύεται και να οδηγήσουν σε τραυματισμό ή ακόμη και να θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή του, μπορούν να αποφευχθούν με τη γνώση των αιτιών και την τήρηση ανάλογων κανόνων ασφαλείας.

Οι κράμπες είναι αποτέλεσμα εντατικής προσπάθειας, κρύου ή τραυματισμού και μπορούν ανά πάσα στιγμή να εμφανιστούν, θέτοντας τον δύτη σε άμεσο κίνδυνο. Συνήθως εμφανίζονται σε μυς των ποδιών, τμήματα του σώματος που συνεχώς κινούνται, προκαλώντας αφόρητο πόνο και σύγχυση στον δύτη. Εάν μάλιστα έχει την ατυχία να βρίσκεται στην κρίσιμη φάση της ανάδυσης, τότε τα πράγματα δεν είναι καθόλου απλά ούτε και εύκολα.
Η καλύτερη αντιμετώπιση, όπως και στα περισσότερα πράγματα γύρω μας, είναι η πρόληψη. Ένας δύτης που γυμνάζεται συχνά, κολυμπώντας ή τρέχοντας, αυξάνει τις αντοχές του μυϊκού του συστήματος και δη των ποδιών, που επιβαρύνονται σημαντικά κατά το ψάρεμα και την κατάδυση. Άλλο μέσο πρόληψης, που παράλληλα θα μειώσει και πιθανούς τραυματισμούς, είναι το ζέσταμα. Κάνοντας διατάσεις των μυών, όχι μόνο ζεσταίνεται ο μυς, αλλά παράλληλα ενεργοποιείται σε ένα φιλικό περιβάλλον, όπως είναι η στεριά. Μέσα στο νερό, ιδίως τον χειμώνα η θερμοκρασία είναι ο μεγαλύτερος αντίπαλος μιας και ωθεί τον μυ σε συσπάσεις και κατ’ επέκταση σε κράμπα?
Σε περίπτωση τώρα που εκδηλωθεί κάποια κράμπα στην επιφάνεια, πρώτο μέλημα είναι να τεντωθεί ο μυς που αντιμετωπίζει το πρόβλημα. Αυτό μπορεί να γίνει άμεσα, διπλώνοντας το πόδι προς τα πίσω ή τραβώντας την άκρη του ποδιού προς το μέρος μας ( όπως σίγουρα θα έχετε δει σε αγώνες ποδοσφαίρου), ανάλογα πάντα με το σημείο όπου έχει προκύψει το πρόβλημα. Σε περίπτωση που ο δύτης βρίσκεται υποβρυχίως, το σημαντικότερο είναι να διατηρήσει την ψυχραιμία του, φτάνοντας με δελφινισμούς μέχρι την επιφάνεια. Βέβαια και πάλι η παρουσία του ζευγαριού στην επιφάνεια θα φανεί σωτήρια. Βουτώντας, μπορεί να βοηθήσει τον τραυματισμένο δύτη, ενώ στην επιφάνεια αυτός είναι που θα τον κρατήσει, ώστε να αντιμετωπίσουν μαζί τον κίνδυνο.

Υποθερμία

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα που προκύπτει κυρίως τους χειμερινούς μήνες, αλλά και κατά την περίοδο του καλοκαιριού, είναι η υποθερμία. Ως γνωστόν, η θερμοκρασία της θάλασσας ποτέ δεν φτάνει (τουλάχιστον στην Ελλάδα), την αντίστοιχη της ατμόσφαιρας, πράγμα που σημαίνει πως ακόμη και κατά τους θερμότερους μήνες του χρόνου, η θερμοκρασία των νερών δεν υπερβαίνει τους 27 με 28ο C. Τον δε χειμώνα, θερμοκρασίες με μονοψήφιο αριθμό δεν είναι καθόλου σπάνιες... Αυτός είναι και ο λόγος που ψαροτούφεκο και ελεύθερη κατάδυση δεν νοούνται χωρίς την προστασία μιας στολής υγρού τύπου. Αν δεν υπάρχει κάποιο μέσω προστασίας, τα συμπτώματα της υποθερμίας σύντομα θα εμφανιστούν θέτοντας σε σημαντικό κίνδυνο την υγεία του δύτη. Αρχικά παρουσιάζονται ρίγη σε όλο το σώμα, ακολουθεί μούδιασμα των άκρων (χεριών - ποδιών), ενώ εάν ο δύτης δεν σταματήσει άμεσα την προσπάθειά του, τότε η λιποθυμία βρίσκεται πολύ κοντά.
Η υποθερμία αντιμετωπίζεται όπως προστάζει η απλή λογική. Μόλις ο δύτης νιώσει τα πρώτα συμπτώματα υποθερμίας, πρέπει να βγει από το νερό, φροντίζοντας να ντυθεί με ζεστά ρούχα. Μία άμεση πηγή ενέργειας όπως είναι η σοκολάτα ή οι ξηροί καρποί, καθώς και άφθονο νερό ή χυμός, θα βοηθήσουν σημαντικά, ώστε η θερμοκρασία του σώματος να επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα. Ο εξοπλισμός εδώ παίζει καθοριστικό ρόλο. Μία καλοσχεδιασμένη στολή, κατασκευασμένη στα μέτρα του δύτη, θα τον προστατέψει για μεγαλύτερο διάστημα. Παράλληλα, στις μετακινήσεις που μπορεί να κάνει ο ψαροκυνηγός, μια νιτσεράδα πάνω από τη στολή είναι απαραίτητη, ώστε να μην υπάρχουν επιπλέον απώλειες θερμότητας.

Προβλήματα εξίσωσης

Ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ψαροκυνηγοί και ελεύθεροι δύτες είναι αυτά της εξίσωσης. Περιληπτικά, σύμφωνα με τους νόμους που διέπουν τα αέρια, οι αεροφόροι χώροι πρέπει να εξισώνονται, ώστε να μην υπάρχει πρόβλημα κατά τις μεταβολές της πίεσης που προκύπτουν στη διάρκεια μιας κατάδυσης. Εάν οι χώροι αυτοί δεν μπορούν να εξισωθούν τότε πολύ απλά δεν μπορεί να υπάρξει και κατάδυση. Χρόνιες ρινίτιδες, στραβά διαφράγματα, κρυώματα αλλά και άλλοι παράγοντες, όπως είναι οι αλλεργίες, μπορούν να επηρεάσουν όλο το ωτορινολαρυγγολογικό σύστημα, προκαλώντας δυσφορία, ζαλάδες αλλά ακόμη και τραυματισμούς, όπως είναι το βαρότραυμα ή ζημιές στο τύμπανο.
Το σίγουρο είναι ότι κατάδυση χωρίς εξίσωση δεν μπορεί να υπάρξει. Όταν ο δύτης είναι κρυωμένος ή πάσχει από αλλεργίες που φράζουν με βλέννες κάθε δίοδο του αέρα, πολύ απλά δεν πρέπει να πηγαίνει στο νερό. Το ίδιο ισχύει με χρόνια προβλήματα, όπως είναι το στενό και στραβό διάφραγμα. Η επιμονή και πίεση από επαναλαμβανόμενες προσπάθειες συνήθως έχει ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό των ευαίσθητων αυτών περιοχών. Μια απλή μέθοδος «συντήρησης» του συστήματος αυτιών - μύτης, είναι οι τακτικές πλύσεις με φυσιολογικό ορό, ώστε να απομακρύνονται βλέννες και μικρόβια, ενώ παράλληλα εσωτερικά τα τμήματα αυτά παραμένουν ενυδατωμένα. Οσο για τα υπόλοιπα, γιατροί που εξειδικεύονται στην υπερβαρική ιατρική θα φροντίσουν να βρουν λύσεις, μεταξύ των οποίων μπορεί να είναι και η εγχείρηση.

Αφυδάτωση

Η αφυδάτωση μπορεί να ακούγεται κάπως άτοπη όταν μιλάμε για τη θάλασσα και την κατάδυση, όμως αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους και πλέον ύπουλους εχθρούς του δύτη. Πέρα από τα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσει στο θέμα της εξίσωσης, ο αφυδατωμένος δύτης, αν και δεν το γνωρίζει, βρίσκεται πολύ κοντά στην υποξία. Η κυριότερη αιτία εμφάνισης της αφυδάτωσης είναι πως ο δύτης, ενώ κολυμπάει, δεν συνειδητοποιεί πως το σώμα του λόγω εφίδρωσης και διούρησης αποβάλλει μεγάλες ποσότητες νερού. Δεν νιώθει να διψάει, μιας και οι ανάλογοι αισθητήρες που βρίσκονται μέσα στο στόμα είναι συνεχώς βρεγμένοι. Συμπτώματα της αφυδάτωσης είναι ο πονοκέφαλος, ζαλάδες, σκοτοδίνες, μουδιάσματα στα άκρα, αλλά και λιποθυμία.
Η αντιμετώπιση της αφυδάτωσης ξεκινάει πολύ πριν το ψάρεμα με τον δύτη να φροντίζει ανάλογα τη διατροφή του. Κατά τη διαδικασία του ψαρέματος, η κατανάλωση νερού ή ηλεκτρολυτών ανά τακτά χρονικά διαστήματα, θα αποτρέψει την εμφάνισή της, προστατεύοντας παράλληλα τον δύτη από τις ανεπιθύμητες παρενέργειές της. Σε περίπτωση τώρα που η αφυδάτωση είναι ήδη γεγονός, εννοείται πως οι καταδύσεις σταματούν, ενώ παράλληλα στο θύμα πρέπει να δοθεί αρκετό νερό που θα συνοδεύεται από ξεκούραση.
Σημαντικό είναι να αναφέρουμε πως σε περίπτωση που τα παραπάνω συμπτώματα οποιασδήποτε κατάστασης δεν υποχωρήσουν, το θύμα πρέπει άμεσα να μεταφερθεί στο πλησιέστερο νοσοκομείο, ώστε να του δοθούν οι πρώτες βοήθειες από εξειδικευμένο νοσηλευτικό προσωπικό. Στο επόμενο άρθρο θα ασχοληθούμε με εξωγενείς παράγοντες που μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο τον δύτη και παράλληλα θα δούμε και τον σημαντικότατο ρόλο του ζευγαριού. Ως τότε, καλές και ασφαλείς βουτιές!

Δεν υπάρχουν σχόλια: