Επικοινωνήστε μαζί μας

divemag2009@gmail.com

Πέμπτη, 2 Δεκεμβρίου 2010

Στον Κορινθιακό με Κώστα-κόστα...


…Το μέρος γνωστό, δύσκολο και πολυψαρεμένο…αλλά πάντα απρόβλεπτο σε μαγνητίζει από την πρώτη κιόλας βουτιά…
Το πρώτο σκαλοπάτι δεν λέει τίποτα…το δεύτερο ίσως σου ψιθυρίσει κάτι….το τρίτο αρχίζει να μιλά και το τέταρτο φωνάζει δυνατά…
Σκοπός του κυνηγού ν ακούσει προσεκτικά και να πράξει ανάλογα.
Ώρα 12 το μεσημέρι και πάω ν ακούσω τι λέει εκείνο το σκαλοπάτι που λέγαμε…όσο βυθίζομαι στη μαγεία του άγριου αυτού τόπου το μυαλό περιπλανιέται μοναχικό ανάμεσα σε πλάσματα που θα ήθελε να συναντήσει και να κυνηγήσει… Κατά καιρούς σε τούτο εδώ το μέρος, οι εικόνες μοιάζουν φανταστικές και τα γεγονότα ψεύτικα ενώ οι μύθοι εμφανίζονται ξαφνικά από το πουθενά κάνοντας τον ψαροκυνηγό να νιώθει πολύ λίγος…
Ακουμπάω αργά πάνω στο κοντό φύκι που οριοθετεί το τέλος της αμμουδιάς και καλωσορίζει τον απρόσκλητο επισκέπτη με το μεγάλο ξύλινο ντουφέκι….
Το ψιλό κατακλύζει κυριολεκτικά την άκρη του σκαλοπατιού και άθελα του δίνει όλες τις πληροφορίες που αναζητά ο κυνηγός…
Τα μάτια σαρώνουν τα σαθρά βράχια με τις σπηλιές που μάλλον κρύβουν πολλά πλάσματα που ίσως δεν δούμε ποτέ….
Ξαφνικά όλα μοιάζουν να σταματούν…όλα ν’ αλλάζουν…
Η αλήθεια με τον μύθο συγκρούονται μαγικά…ένα ρίγος διαπερνά την ραχοκοκαλιά που το έχει ξανανιώσει…
Μακάρι να είχα μια ανάσα ακόμη…τόσο δα, να το απολαύσω όπως εγώ το θέλω…
Στιγμές ονειρικές, δευτερόλεπτα μακριά από τον κόσμο που μοιάζει τόσο αλλόκοτος…
Εδώ είναι αλλιώς….εδω είναι το απόλυτο…
Ο γίγαντας με παρακολουθεί ορθώνοντας επιβλητικά τον όγκο του….Ο χρόνος δεν λέει να προχωρήσει και εγω σέρνοντας σαν το παλιόφιδο προσπαθώ να γίνω ένα με τον κόσμο του…
Φτάνω κοντά ενώ εκείνος παίρνει θέση μάχης λίγο παρακάτω και δίπλα από το θαλάμι του…
Προσπαθώ να μην σκέπτομαι τίποτα….προσπαθώ να τον ηρεμήσω…το παλεύω πολύ….ήρθε η ώρα…είναι έτοιμος να χωθεί….
Απελευθερώνω τη βέργα που θυμίζει αγριόσκυλο που πεινά….
Οι σφυγμοί μου πλέον μπορούν να ξαμοληθούν και το σώμα να νιώσει τη στιγμή….
Στιγμές που μένουν χαραγμένες…στιγμές που αν τις μαζέψεις συμπληρώνουν ένα τεράστιο πάζλ που λέγεται ψαροντούφεκο….
Λίγη ώρα αργότερα η 7,2 χιλιοστών βέργα μου θα υποκύψει, περήφανη, στα τραύματα της από αυτόν τον σπάνιο γίγαντα…Θα μείνει στην άκρη να κοιτά αγέρωχη τον ουρανό με την μύτη καλοακονισμένη και καλογυαλισμένη, έτσι όπως ήταν σε όλες τις μάχες τις και έτσι όπως της αξίζει…
Όσο για το γίγαντα….
Μας έκανε την τιμή ν αγγίξει τα 25 κιλά και να πραγματοποιήσει ένα ακόμη όνειρο βγαλμένο από….. ψαροντούφεκο…
Καλές αναδύσεις σε όλους….

Δεν υπάρχουν σχόλια: