Επικοινωνήστε μαζί μας

divemag2009@gmail.com

Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2011

ΝΙΚΟΣ ΚΑΜΠΑΝΗΣ ...ο επίμονος ψαροκυνηγός

Αναδημοσίευση από το περιοδικό Ψάρεμα & φουσκωτό της εφημερίδας Έθνος

Ψηλός άντρας με φουσκωτό καταφθάνει στην προβλήτα κάτω από το σπίτι μου στο Πόρτο Χέλι και είμαι έτοιμη. Είναι ο Νίκος Καμπάνης, κι έχω φέρει μαζί μου ένα ψαροτούφεκο, έξι λουκάνικα και πολλές σημειώσεις, καθένα από τα οποία επιλέχτηκε προσεχτικά για να εξυπηρετήσει το καλά οργανωμένο μου σχέδιο: δράση, φαΐ και ανάκριση.



Ψηλός άντρας με φουσκωτό καταφθάνει στην προβλήτα κάτω από το σπίτι μου στο Πόρτο Χέλι και είμαι έτοιμη. Είναι ο Νίκος Καμπάνης, κι έχω φέρει μαζί μου ένα ψαροτούφεκο, έξι λουκάνικα και πολλές σημειώσεις, καθένα από τα οποία επιλέχτηκε προσεχτικά για να εξυπηρετήσει το καλά οργανωμένο μου σχέδιο: δράση, φαΐ και ανάκριση. Μα σάπισαν τα λουκάνικα και μούλιασαν οι σημειώσεις. Εννέα ταλαιπωρημένες ώρες και πολλά απανωτά καρτέρια μετά, έμελλε να συνειδητοποιήσω πως αν μερικά πράγματα στη φύση είναι δεδομένα, τότε ο πετεινός λαλεί πάντα πριν την ανατολή, κι ο Νίκος Καμπάνης δεν βγαίνει ποτέ από τη θάλασσα πριν τη δύση -που να χτυπιέσαι.

Η συνέντευξη που ακολουθεί ολοκληρώθηκε αρκετές μέρες μετά την από κοινού δοκιμασία μας ως "ζευγάρι". Μια εμπειρία που ήρθε και παρήλθε με μια σχετική αμηχανία -εκ μέρους μου τουλάχιστον.

Απορροφημένη στο πώς να εμβαθύνω και να αποδώσω την ολοκληρωμένη εικόνα για το ποιόν ενός ανθρώπου που έκανε το πάθος του για τη θάλασσα πράξη, ξέχασα να εστιάσω στο σημαντικότερο όλων: το καυστικό πνεύμα και χιούμορ που τον διακατέχει. Κι όχι απαραιτήτως για να περαστεί σε αυτές τις γραμμές, αλλά για να καταφέρουν δύο άνθρωποι που απολαμβάνουν το μοναχικό ψαροτούφεκο να περάσουν μαζί καλά στη θάλασσα.

Οι ευγένειες της δεκάρας απλώς καθυστερούν στο να ανιχνευτεί άμεσα ο βέλτιστος κώδικας επικοινωνίας: απλός, φυσικός και αβίαστος. Είμαι κάφρος, είσαι κάφρος;


Και στο κάτω κάτω, τι να πρωτορωτήσεις τον Νίκο Καμπάνη; Για το μεγαλύτερο ψάρι που έπιασε και την τεχνική που προτιμά; Για τους αγώνες, τις εμπειρίες και συναναστροφές του; Για τον ΠΣΑΥΚ και τα διαπλεκόμενα του χώρου; 'Η μήπως για το γεγονός ότι χρόνια τώρα έχει συνεισφέρει τα μέγιστα, οικειοθελώς και ανιδιοτελώς, σε έναν χώρο που βρίθει προσωπικών "εγώ". Ο ίδιος, όπως θα δείτε παρακάτω, περιγράφει τον εαυτό του ως μαλθακό, απροσανατόλιστο, τεμπέλη και κακομαθημένο. Εντάξει, κακομαθημένος* και απροσανατόλιστος μπορεί να είναι, αλλά το μαλθακός και τεμπέλης δεν κατάλαβα πώς του προέκυψε. Τον ενόχλησα στο δικηγορικό του γραφείο με απανωτά emails. Σταμάτησα όταν ένιωσα πως αν μπορούσε να μου πετάξει ηλεκτρονικά ένα μελανοδοχείο στο κεφάλι, ευχαρίστως θα το έκανε. *αστειάκι.

Ύστερα από τόσο χρόνια ψαροτουφεκάς εξακολουθείς να κλείνεις 8ωρα στη θάλασσα, χωρίς να "πρέπει" όπως θα ίσχυε, για παράδειγμα, για κάποιον που έχει οικονομικές απολαβές από το ψάρεμά του. Πάθος, πόθος ή κατάσταση;

Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί πια δεν μπορώ να βγω απ' το νερό. Δεν ήμουν πάντα έτσι. Πηγαίνει βράδυ και θυμάμαι ότι έχω να ξύσω και τα ψάρια και γυρίζω νύχτα και οι φίλοι ανησυχούν (για τη γυναίκα και τα παιδιά μου δεν κάνω λόγο, γιατί έχουν συνηθίσει)? Η μισή αλήθεια είναι ότι αργώ να ξεκινήσω το πρωί και ότι ουσιαστικά έχω μόνο ένα Σάββατο. Η άλλη μισή ότι το ψαροτούφεκο είναι μάλλον το μόνο πράγμα που κάνω και αισθάνομαι ότι έχει πραγματικό νόημα. Οτι το σύμπαν το καταγράφει? Αν μπορούσα να διαλέξω πώς θα περνούσα όλη την υπόλοιπή μου ζωή μέχρι το τέλος, θα την έκοβα στα δύο και τη μισή θα ήμουνα αγκαλιά με τα παιδιά μου και την υπόλοιπη κάτω από την επιφάνεια μ' ένα ψαροτούφεκο στο χέρι?

Πότε επέρχεται πλέον ο κορεσμός σε μια εξόρμηση σου, τι έχει αλλάξει, τι έχει φθαρεί και τι παραμένει αναλλοίωτο;

Δεν υπάρχει πια κορεσμός σε σχέση με τα ψάρια, επειδή δεν έχουν πια τόση σημασία (κι επειδή δεν πιάνω πολλά). Κορεσμός επέρχεται όταν εξαντληθώ απ' τις βουτιές και το σώμα "παραδώσει το πνεύμα". Τότε "σέρνομαι" ικανοποιημένος στη βάρκα. Αυτό που έχει αλλάξει είναι ότι δεν νιώθω πια τη χαρά της εξόρμησης από το προηγούμενο βράδυ και δεν ευχαριστιέμαι πια με μια εύκολη συμπτωματική σύλληψη. Εχει φθαρεί επίσης η χαρά μου για τη σύλληψη του μεγάλου ροφού (παρότι εξακολουθώ να τον κυνηγάω). Και είναι αναλλοίωτη η αγαλλίαση που νιώθω μετά από μια καλά εκτελεσμένη ενέδρα ή πλανάρισμα, όταν η στήρα ή η συναγρίδα "ξεκινάει" για το τελευταίο σπριντ της ζωής της με τη βέργα μου καρφωμένη στο πλάι?

Συντροφικό ψάρεμα με ζευγάρι... και χωρίς. Αν κι όλοι γνωρίζουν τους κινδύνους, πολλοί επιλέγουν, όχι απαραιτήτως κατ' ανάγκη, το μοναχικό ψάρεμα. Τι ισχύει για σένα;

Εγώ τα κάνω με μεγάλη χαρά και τα δύο. Προσαρμόζομαι δεν είμαι δύσκολος. Τώρα, όταν έχω τη βάρκα μου και όλα μου τα συμπράγκαλα μαζί και είμαι κάπου οικεία, η αλήθεια είναι ότι προτιμώ να ψαρέψω μόνος μου χωρίς να μου χαλάει τίποτα την αυτοσυγκέντρωση και την τακτική. Οι βουτιές μου όταν είμαι μόνος είναι πιο αραιές με πολλή χαλάρωση ανάμεσά τους. Ο φόβος υπάρχει πάντα και από τότε που έκανα παιδιά είναι εντονότερος. Πρέπει να πω ότι οι φίλοι μου δεν μου έχουν εμπιστοσύνη και με στολίζουν συχνά με πολύ επικριτικά λόγια για τα βάθη που προσπαθώ ακόμα να ψαρεύω. Η αλήθεια είναι ότι έχουν δίκιο και ομολογώ ότι κι εγώ φοβάμαι την κακιά την ώρα, αλλά δεν μπορώ να σταματήσω για χάρη της. Απλά δεν ξεχνάω ποτέ να φοβάμαι καθ' όλη τη διάρκεια της βουτιάς. Πιστεύω πολύ στον φόβο, δεν τον αρνούμαι.

Αυτόν το φόβο που περιγράφεις πότε τον βίωσες εντονότερο στη θάλασσα;

Κατά σύμπτωση, ο μεγαλύτερος φόβος που έχω βιώσει ποτέ ήταν το περασμένο Σάββατο με τον ροφό της φωτογραφίας που σου έστειλα. Το ψάρι μου έκοψε την πετονιά στην πρώτη βολή και μπήκε μέσα στο θαλάμι σε οριακό βάθος για μένα. Η συνέχεια ήταν γκραν γκινιόλ, γιατί εγώ δεν ήθελα να τον αφήσω με τη βέργα στο κεφάλι και αυτός ήθελε ντε και καλά να με πνίξει. Τράβαγα πίσω 20 πόντους και μετά αυτός με ξανατράβαγε μπρος κοπανώντας με σα μαριονέτα στον βράχο. Τρομοκρατημένος κατέβαινα, πιο τρομοκρατημένος ανέβαινα. Εφτασα να ευχαριστήσω τον Θεό που στο τέλος έστειλε μια σμέρνα σαν το μπούτι μου μέσα στην τρύπα και βρήκα δικαιολογία να σηκωθώ να φύγω. Το ψάρι βγήκε την επομένη μετά από 6-7 βουτιές μαζί με τον Μπάμπη τον Πλαστουργό. Μη με ρωτήσεις γιατί το βάρεσα, αφού όπως είπα πιο πάνω, ο μεγάλος ροφός δεν αποτελεί πλέον τρόπαιο για μένα και ήταν και βαθιά. Το βάρεσα γιατί οι δρόμοι μας διασταυρώθηκαν. Εξακολουθεί να είναι μέσα στα ψάρια που κυνηγάω. Αν δεν κοβόταν η πετονιά στην αρχική βολή, θα ήταν 3 βουτιές υπόθεση. Το ότι στράβωσε το κυνήγι δεν σημαίνει ότι το θήραμα εγκαταλείπεται τραυματισμένο. Πρέπει να κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου για να μην πάει χαμένο. Το μόνο όριο στην προσπάθεια αυτή είναι ο φόβος για τη δική σου ζωή. Μίλησα του βαρκάρη και του είπα ότι φοβάμαι, καθώς η προσπάθεια κάτω δεν μπορούσε να προσχεδιαστεί σε κάθε βουτιά. Εδωσα στον βαρκάρη σαφείς οδηγίες για το τι έπρεπε να κάνει. Δεν έκρυψα την αδυναμία μου και νομίζω πως αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε κάθε φορά που τα πράγματα σκουραίνουν. Να φοβόμαστε!

Υπάρχει κάτι, θετικό ή αρνητικό, που δεν ήξερες για τον εαυτό σου και το έμαθες σε συνθήκες ψαρέματος υπό πίεση, όπως για παράδειγμα σε ένα αγώνα;

Ναι, σε καθετί που σε φέρνει σε δύσκολη θέση ανακαλύπτεις πράγματα για τον εαυτό σου. Το ψαροτούφεκο μας φέρνει συχνά σε δύσκολη θέση. Είναι επίπονο σπορ και σε δοκιμάζει συνέχεια. Οταν αποτυγχάνεις χάνεις την πίστη σου στον εαυτό σου κι όταν τα καταφέρνεις πατάς ολοένα και πιο σταθερά στη γη. Εγώ από το ψαροτούφεκο έμαθα ότι ήμουν μαλθακός, απροσανατόλιστος, τεμπέλης και κακομαθημένος. Ολα τα ελαττώματά σου εκτός από το "πολυλογάς" σου τα δείχνει ανάγλυφα το ψαροτούφεκο. Φυσικά στον αγώνα τα πάντα είναι εντονότερα, αφού ο βαθμός δυσκολίας δεν επιλέγεται πλέον από εσένα, αλλά από το επίπεδο των συναθλητών σου. Από τους αγώνες έμαθα ότι είχα πολύ χαμηλό ψαρευτικό επίπεδο, αλλά και το ότι είχα πείσμα, επιμονή και χαρακτήρα άκαμπτο. Δεν έχω ποτέ (μέχρι σήμερα) αρνηθεί να κάνω τη βουτιά ή τη βολή που πρέπει παρά τη δυσκολία ή την ευθύνη. Αυτό είναι σημαντική γνώση και σε βοηθά γενικότερα στη ζωή.

Φαίνεται, δηλαδή, στο ψαροτούφεκο ο πραγματικός χαρακτήρας του ανθρώπου; Υπάρχουν περιπτώσεις όπου διαψεύστηκες ή ξαφνιάστηκες ή επιβεβαιώθηκες ως προς την κρίση σου για κάποιο ζευγάρι/ συναθλητή σου;

Φυσικά και φαίνεται αμέσως, όπως και στα χαρτιά? Με όλους που έχω ψαρέψει κατά καιρούς έχω σχετικά επιβεβαιωθεί για την κρίση μου έξω από το νερό (η συμπεριφορά τους ταίριαζε με τον χαρακτήρα τους). Αυτοί που με εξέπληξαν δυσάρεστα ήταν ο Δούναβης και ο Παπακωνσταντής. Μ' αυτούς υποφέρω όταν πηγαίνω για ψάρεμα γιατί είναι υπερβολικά ευγενικοί και συντροφικοί και εγώ δεν μπορώ να εκφραστώ! Εγώ στο ψάρεμα είμαι μεθοδικός και πρακτικός. Βούτηξα, δεν έριξα, μετά είναι η σειρά του άλλου. Τι πάει να πει εσύ το είδες, να πας εσύ. 'Η να πας εκεί να κάνεις καρτέρι γιατί είναι καλό πόστο; Το ψάρι χτυπιέται ή το καρτέρι γίνεται απ' το ζευγάρι που έχει σειρά να βουτήξει. Αυτό επιτάσσει η λογική, η ασφάλεια, αλλά και η υγιής σχέση μεταξύ φίλων. Το ποιος το είδε, το ποιος ήξερε την τρύπα, το πόστο κτλ. δεν έχουν θέση στο συντροφικό ψάρεμα. Οταν αισθάνομαι ότι δεν μπορώ να προσφέρω την επόμενη βουτιά, όποια κι αν είναι αυτή, προτιμώ να μην πάω καθόλου με κάποιον παρέα για ψαροτούφεκο.

Τώρα μου το λες;! Πάμε πίσω στην ξέρα να χτυπήσω τη στήρα που είδες και ήταν η σειρά μου!

Εσένα σε πήρα γρήγορα χαμπάρι ότι είσαι παρατηρητικό ον, οπότε αφού σου πρόσφερα τις βουτιές που έπρεπε και δεν τις πήρες, μετά δεν ήθελα να σε πιέσω! Τα βάθη τα είχες στο τσεπάκι, οπότε υπέθεσα ότι κάτι άλλο συνέβαινε. Μήπως είσαι οικολόγος;
Κακώς δεν ήθελες να με πιέσεις, αυτή η ευγένεια και συντροφικότητά σου είναι χειρότερη κι απ' του Δούναβη και του Παπακωνσταντή, υπέφερα ένα πράγμα!
Είδες το 'κοψα νωρίς...
(Αγαπητό σοβαρό κοινό, μας συγχωρείτε για τη χαλαρή τροπή που πήρε η συνέντευξη. Επιστρέφουμε ακόμα σοβαρότεροι και τυπικότεροι για να μάθουμε να παρεκκλίνουμε).
Ο περισσότερος κόσμος δεν γνωρίζει τις εξελίξεις όσον αφορά την αλλαγή του καθεστώτος στην Ομοσπονδία σε σχέση με το ψαροτούφεκο και την ελ. κατάδυση. Τι ρόλο έπαιξε και παίζει ο Π.Σ.Α.Υ.Κ.; Πόσο ουσιαστικές είναι αυτές οι αλλαγές, τι θα επιφέρουν και ποιους επηρεάζουν/ αφορούν;
Εχεις δίκιο και δεν ξέρω αν μπορούμε να κάνουμε τον κόσμο να ενδιαφερθεί για τη θεσμική υπόσταση του χώρου μας, αλλά πρέπει να το προσπαθούμε διαρκώς, ακριβώς επειδή αυτή η άγνοια για τους θεσμούς και τον εν δυνάμει ρόλο του καθενός μας, έφερε την Ελλάδα σε αυτό το απερίγραπτο χάλι που όλοι μας βιώνουμε σήμερα. Και αυτή είναι και η μόνη πραγματικά συλλογική μας ευθύνη για την όλη κατάσταση.
Η Ομοσπονδία, λοιπόν, ήταν και παραμένει η μόνη κρατικά αναγνωρισμένη αθλητική αρχή για την καλλιέργεια των αθλημάτων της "Απνοιας" και της "Υποβρύχιας Αλιείας" (φυσικά και της Αλιείας Επιφανείας, της Υποβρύχιας Δραστηριότητας και της Υ/Β Σκοποβολής). Το μόνο που άλλαξε ήταν ότι μέχρι χθες (2009) έπαιρνε χρήματα από το κράτος μέσω ΓΓΑ, αλλά τα "υποκαλλιεργούσε" επικαλούμενη οικονομική δυσπραγία, ενώ από τον Ιούνιο του 2010 δεν εισπράττει δραχμή από το κράτος και παρά ταύτα, κάνει προσπάθεια να τα καλλιεργήσει όσο καλύτερα μπορεί. Ο λόγος της αλλαγής είναι η μετακόμιση του αθλήματος της "Τεχνικής Κολύμβησης" από την Ε.Ο.Υ.Δ.Α. στην Κ.Ο.Ε. (Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος) και η ανάθεση των υπόλοιπων αθλημάτων της Ε.Ο.Υ.Δ.Α. σε ανθρώπους που τα γνωρίζουν καλά. Συνεπώς, παρά το ότι το ΔΣ της Ομοσπονδίας απαρτίζεται ως επί το πλείστον από πρόσωπα που ακόμα πρόσκεινται αθλητικά στην Τεχνική Κολύμβηση, είχε την "έμπνευση" να εκχωρήσει" κάποιες αρμοδιότητες σε επιτροπές αθλημάτων, οι οποίες απαρτίζονται από πρόσωπα που "κατέχουν" τα αθλήματα και τα καλλιεργούν με επιτυχία μέχρι στιγμής. Το "αντάλλαγμα" βεβαίως είναι ότι οι επιτροπές συνεισφέρουν στα λειτουργικά έξοδα της Ομοσπονδίας για να κρατηθεί αυτή στη ζωή. Εμείς στον Π.Σ.Α.Υ.Κ. ήμασταν από καιρό έτοιμοι γι' αυτό το βήμα. Από καιρό είχαμε οργανωθεί για να προσφέρουμε στο άθλημα που λατρεύουμε χωρίς να περιμένουμε αμοιβή. Οταν κληθήκαμε, είχαμε έτοιμες τις δομές να επανδρώσουμε δημοκρατικά την Επιτροπή Υποβρύχιας Αλιείας (6 από τα 8 μέλη είναι μέλη του Π.Σ.Α.Υ.Κ.) και το κάναμε. Τώρα, όπως καταλαβαίνεις, οι αλλαγές είναι πολύ ουσιαστικές, καθώς με την οικονομική κατάσταση που υπάρχει είναι δύσκολο να ξαναδώσει το κράτος χρήμα σε μικρές ομοσπονδίες, όπως η δική μας. Συνεπώς, σύντομα δεν θα ενδιαφέρουν κανέναν από αυτούς που τη διοικούσαν μέχρι πρότινος. Νομοτελειακά ή θα σβήσει ή θα αναληφθεί από ανθρώπους που πραγματικά θα πάνε για να προσφέρουν στα υφιστάμενα αθλήματά της. Είναι μια τεράστια ευκαιρία για ιδιωτική πρωτοβουλία, για δημιουργία. Είναι μια τεράστια ευκαιρία για να δείξουν κάποιοι Ελληνες ότι δεν είναι "σκάρτο" το γονίδιο, ότι έχει και αρετή και τόλμη. Αλλά θέλει όραμα και θέλει θυσίες από όσους πραγματικά ενδιαφέρονται. Για μένα θα έπρεπε όλοι οι Ελληνες γονείς να είναι μέλη αθλητικού σωματείου. Και όλα τα Ελληνόπουλα θα έπρεπε διά νόμου να έχουν αθλητικό δελτίο για κάποιο άθλημα. Αρα οι αλλαγές μας αφορούν όλους και όλοι θα πρέπει με κάποιο τρόπο να βοηθήσουμε. Μπορούμε να γραφτούμε μέλη στα σωματεία της Ομοσπονδίας, μπορούμε να γραφτούμε ως αθλητές σε αυτά. Μπορούμε να προσφέρουμε εθελοντική βοήθεια στις εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας. Μπορούμε να μεσολαβήσουμε σε κάποιους επιχειρηματίες να επιχορηγήσουν τις προσπάθειες της Ε.Ο.Υ.Δ.Α. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να συμβάλεις σε μια προσπάθεια όταν το θέλεις πραγματικά. Εμείς σαν Π.Σ.Α.Υ.Κ. και σαν Επιτροπή Υ/Β Αλιείας της Ε.Ο.Υ.Δ.Α. είμαστε ανοικτοί σε κάθε πρόταση και σε κάθε επικοινωνία. Προσωπικά τα τηλέφωνά μου είναι αναρτημένα στο site του Π.Σ.Α.Υ.Κ.

Σκέφτεσαι σύντομα να αποσυρθείς από πρόεδρος του Π.Σ.Α.Υ.Κ*; Σε συζήτηση με τον Γιώργο Δούναβη, ο ίδιος δήλωσε ότι δεν θέλει ούτε να σκέφτεται τη στιγμή της αποχώρησής σου...

Ο τίτλος μικρή σημασία έχει. Μπορεί να είμαι πρόεδρος, μπορεί να μην είμαι, αλλά ναι, δεν μπορώ να συνεχίσω όλα αυτά που κάνω σήμερα. Και δεν είναι σωστό να το κάνω, καθώς εμποδίζω άλλους να αναλάβουν πρωτοβουλία. Ποτέ δεν ξέρεις ποιος είναι αυτός που θα σηκωθεί και θα αναλάβει τον ρόλο σου αν δεν κάνεις πραγματικά ένα βήμα πίσω. Από του χρόνου θα περιοριστώ στην Εθνική ομάδα και την Ομοσπονδία. Κάναμε πολλά φέτος, λόγω των αλλαγών στην Ε.Ο.Υ.Δ..Α. Τα πράγματα έχουν πάρει έναν δρόμο. Θα είναι εύκολο για κάποιον άλλον να εγκλιματιστεί, αφού για κάποια περίοδο δεν θα αντιμετωπίσει προβλήματα. Από εκεί και μετά το άθλημα θα δείξει αν έχει ανάγκη τον Καμπάνη ή τον κάθε Καμπάνη ή αν είναι μόνο του ικανό να συνεχίσει την 55χρονη ιστορία του. Εγώ θα περιοριστώ στην Εθνική ομάδα. Είναι ένα κομμάτι που ακόμα μου δίνει μεγάλο κίνητρο. Ούτε περίπτερο θα ξαναοργανώσω ούτε αγώνες. Αυτό δεν σημαίνει ότι αποχωρώ.
*Ο Νίκος Καμπάνης διατέλεσε πρόεδρος κατά τα 9 από τα συνολικά 11 χρόνια της ζωής του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητών Υποβρυχίου Κυνηγίου
Στις δύο ημερίδες που διοργάνωσε η επιτροπή Υ/Β αλιείας της Ε.Ο.Υ.Δ.Α. τον Μάιο, η προσέλευση ήταν εντυπωσιακά μικρή, πόσω μάλλον για μια πόλη όπως η Αθήνα και για ένα τόσο σημαντικό θέμα που αφορά όλους, όπως είναι η νομοθεσία στο ψαροτούφεκο...
Είναι γεγονός πως περίμενα περισσότερο κόσμο στην ημερίδα για τη νομοθεσία. Αλλά και στα σεμινάρια του Γλαύκου για τη νομοθεσία ο κόσμος δεν ήταν ποτέ πολύς, αν τα συνέκρινε κανείς με τα σεμινάρια περί ψαρέματος. Πίστευα ότι η ημερίδα με παρόντες εκπροσώπους της Λιμενικής Αρχής θα μας έδινε την ευκαιρία να δείξουμε μια συλλογική αντίδραση σε κάποιες πρακτικές που τις θεωρούμε δίκαια άδικες εδώ και χρόνια, όπως το πρόστιμο για φακό στη βάρκα, τις κατασχέσεις εξοπλισμού, τη δεύτερη σημαδούρα στο ζευγάρι, το σκούτερ. Επρεπε να είμαστε πολλοί για να μας πάρουν και στα σοβαρά, αλλά τελικά συνέβη αυτό που ανέφερα πιο πάνω. Οι Ελληνες δεν έχουμε συλλογική συνείδηση. Είμαστε κυρίως ατομιστές. Θα ενδιαφερθούμε όταν μας τύχει η στραβή, αλλά για να διεκδικήσουμε κάτι προκαταβολικά όλοι μαζί δεν βρίσκουμε ποτέ τον χρόνο. Είναι θέμα οπτικής του καθενός. Αυτά, πάντως, είναι χρήσιμα ως πειράματα και δίνουν ανάγλυφες απαντήσεις στον καθένα που κάνει συνέχεια κριτική και υποδείξεις για το τι έπρεπε και το τι δεν έπρεπε να κάνει το υπουργείο, η Ομοσπονδία, ο Θεός κτλ., ενώ ο ίδιος δεν είναι διατεθειμένος να κάνει τίποτα για τον εαυτό του? Αλλά για να μη μένουμε στην γκρίνια και τα γνωστά κλισέ, εμείς από την ημερίδα πήραμε το μάθημα και συνεχίζουμε. Οσοι είμαστε, με τον ρυθμό και τον τρόπο που μπορούμε. Η συγκυρία σήμερα είναι αυτή. Μακάρι να γίνει κάτι στο τέλος. Αν όχι, η συνείδησή μας θα είναι ήσυχη.

Λιμενικό vs ψαροτουφεκά. Συχνά πολλοί ψαροτουφεκάδες, γνωρίζοντας ότι είσαι δικηγόρος, ζητούν τη βοήθειά σου σε περίπτωση -κυρίως άδικης- εμπλοκής με τις λιμενικές αρχές. Υπάρχει κάποια τέτοια ακραία ή χαρακτηριστική περίπτωση (κατά προτίμηση πρωτοφανούς αδικίας) που μπορείς να παραθέσεις;

Το κακό είναι ότι είναι πολλές. Για μένα η πιο ακραία είναι η περίπτωση του Παύλου Κουτιβή που τον γράψανε πέρυσι στην Κορώνη επειδή ψάρευε μόνος. Η κατάσχεση της στολής και του σάκου είναι άλλη κατάφωρα άδικη περίπτωση. Δεν υπάρχει πουθενά στον νόμο. Γενικά, πάντως, πρέπει να πω ότι η νομοθεσία δεν βοηθάει να έχουμε καθαρούς λογαριασμούς με τα λιμεναρχεία. Οπως διαπιστώθηκε και στην πρόσφατη ημερίδα στην Ομοσπονδία για το ίδιο θέμα, είναι γεμάτη ασάφειες και αντιφάσεις. Πάντως, οι εκπρόσωποι της Δ/νσης Λιμενικής Αστυνομίας ήταν ιδιαίτερα θετικοί στο να διαβιβάσουμε τις θέσεις μας και προς αυτήν αλλά κυρίως προς την αρμόδια διεύθυνση αλιείας, ώστε να λάβουμε επίσημα τις θέσεις του υπουργείου επί των εντοπισθέντων θεμάτων. Φυσικά θα το κάνουμε εντός του Ιουνίου.

Το φλέγον ζήτημα των θαλάσσιων καταδυτικών πάρκων στην Ελλάδα. Τι θέση παίρνεις και κατά πόσο πιστεύεις ότι η άποψή σου έχει σημασία στην τελική έκβαση των πραγμάτων;

Εγώ να σου πω την αλήθεια δεν έχω αντιληφθεί πλήρως την έκταση που μπορεί να πάρει το θέμα, κυρίως γιατί δεν έχω ακόμη πλήρη εικόνα για το ποιοι και το πώς θα μπορέσουν να βγάλουν χρήματα από αυτή την ιστορία. Θυμίζω ότι μιλάμε αυστηρά για θαλάσσιες εκτάσεις χωρίς οποιαδήποτε χερσαία ή πλωτή εγκατάσταση. Εγώ μόνο diving clubs και ξενοδοχεία βλέπω να έχουν κέρδος από αυτή την ιστορία. Ο Γιάννης Βλάχος έχει τη γνώμη ότι όπου προωθείται απαγόρευση του ψαροτούφεκου, πρέπει να μας βρίσκει αντιμέτωπους για λόγους αρχής. Αισθανόμαστε και είμαστε υπό διωγμό. Εγώ πρέπει να σου πω ότι "στράβωσα" περισσότερο με τους αρχαιολογικούς χώρους το 2005 (ποινικοποιήθηκε το ψαροτούφεκο σε αυτούς σε αντίθεση με την απλή ελεύθερη κατάδυση) και τον Θερμαΐκό το 2009, παρά με τα πάρκα. Το diving club έχει κάτι να μου πει. Το ίδιο και το ξενοδοχείο. Ασε με, ρε φίλε, να βγάλω κανένα φράγκο από τον τουρίστα που θέλει να κάνει καταδύσεις, σου λένε. 

Οι άλλες απαγορεύσεις πώς δικαιολογούνται;

Περί αγώνων ψαροτούφεκου (ένα θέμα που το έχουμε λίγο-πολύ εξαντλήσει, όπως και το θέμα της πώλησης ψαριών ή του φακού που κατάντησε πια ανατολικό ζήτημα): α) Ως διοργανωτές, αντιμετωπίζετε συχνά προβλήματα από ντόπιους ψαράδες/ ψαροτουφεκάδες, που αντιδρούν στην ιδέα διεξαγωγής ενός αγώνα ψαροτούφεκου στον τόπο τους. Εστω ότι όλοι πλέον γνωρίζουν ότι ένας αγώνας δεν έχει "αντι- οικολογικό" χαρακτήρα και συμφωνούν για τα θετικά του στοιχεία, για ποιο λόγο ο ντόπιος ψαράς και μόνο να επιθυμεί να γίνει αρωγός της προσπάθειάς σας; β) Φέτος αποφασίστηκε για πρώτη φορά να διεξαχθεί το 1ο ατομικό Γυναικείο πανελλήνιο πρωτάθλημα Υ/Α. Πολλοί άντρες ψαροτουφεκάδες μάς παρότρυναν (όλες εμάς τις χιλιάδες γυναίκες που επρόκειτο να συμμετάσχουμε) να απέχουμε, καθώς θεώρησαν (πως έπρεπε να θεωρήσουμε) σεξιστικό το γεγονός ότι το γυναικείο πρωτάθλημα διοργανώθηκε ξεχωριστά, σε διαφορετική μέρα και τόπο από το αντίστοιχο ατομικό των αντρών...
α) Δεν είπαμε να γίνει αρωγός. Είπαμε να μη βλέπει απειλητικά τις δικές μας διοργανώσεις και να μη φέρνει εμπόδια. Νομίζω ότι με τους περιορισμούς που έχουμε θέσει, ο ψαράς δεν βλάπτεται στο ελάχιστο από ένα πρωτάθλημα, ενώ ο ψαροτουφεκάς μόνο να διδαχθεί έχει από αυτό. Το τρανότερο παράδειγμα είναι η Σύρος. Στη Σύρο δεν θα υπήρχαν για μένα σήμερα αξιόλογοι ψαροτουφεκάδες, αν δεν υπήρχε αυτή η πολύ μεγάλη αγωνιστική παράδοση που ξεκίνησε με τον Ωνάσογλου και συνεχίστηκε με Καπέλλα, Κούρτογλου, Δούναβη. Η παράδοση αυτή έφερε και τη διοργάνωση σειράς πρωταθλημάτων και οι ντόπιοι αναγκαστικά "τρίφτηκαν" με ψαροτούφεκο αιχμής. Σήμερα όλα αυτά τα παιδιά στο νησί είναι στο επίπεδο που είναι λόγω των αγώνων. Και αυτοί που τους γουστάρανε, αλλά και αυτοί που ενδεχομένως ήταν κόντρα. Γιατί το επίπεδο δεν σταματιέται. Το σηκώνει αυτόματα ο πιο καλός για όλους τους υπόλοιπους.
β) Από πέρυσι φάνηκε ότι μπορεί να γίνουνε "στραβές" με τις γυναίκες και είχα γράψει ότι δε γίνεται να μας δέρνετε και στο ψάρεμα (φτάνει το ξύλο που τρώμε στο σπίτι). Αν θέλετε πρωταθλήματα, να κάνετε δικά σας! Σοβαρά τώρα. Το αγωνιστικό ψαροτούφεκο έχει αρκετούς εχθρούς και δεν του περισσεύει κανένας φίλος. Εμείς, με δική μου πρωτοβουλία είναι αλήθεια, προσπαθήσαμε στην Επιτροπή να τα συμβιβάσουμε όλα. Και τον σεξισμό και τον φεμινισμό και τον μοντερνισμό. Με άλλα λόγια "κάναμε πολιτική". Αν η πολιτική ήταν καλή ή κακή θα το δείξει η πράξη. Δεν καταλαβαίνω, όμως, σεξιστικό είναι που φέτος γίνεται ξεχωριστό γυναικείο πρωτάθλημα ή που γίνεται απλώς σε ξεχωριστό τόπο και χρόνο από το ανδρικό; Τις προσωπικές μου θέσεις τις έχω εκφράσει δημόσια και εγγράφως για το θέμα. Για μένα προσωπικά οι γυναίκες είναι ευπρόσδεκτες στο ατομικό των ανδρών (και ο νέος κανονισμός ακόμα επιτρέπει τη συνύπαρξη -είναι αναρτημένος στο site). Δεν θα δίσταζα όμως και να τις αποκλείσω τελείως από το ανδρικό πρωτάθλημα, αν η πλειονότητα των ανθρώπων που έχουν στηρίξει το μικρό αυτό σπορ τα τελευταία 11 χρόνια έλεγε έτσι. Κι ας είναι σεξιστικό. Κι ας με έκραζε όλη η υφήλιος. Οταν διοικείς, οι προσωπικές επιθυμίες δεν μπορούν να ξεπερνούν κάποια όρια. Εγώ δεν έχω υποχρέωση να είμαι προοδευτικός για να αισθάνομαι άνετα απέναντι στον καθρέφτη. Εχω υποχρέωση να έχω "κώδικα". Ελπίζω αυτοί που πρέπει να καταλαβαίνουν? Αν όχι, θα πρέπει να δοκιμάσουν κάποια μέρα να διοικήσουν αυτοί? Οπως είπα και πριν, θα έχουν σύντομα ευκαιρίες...
Ακούτε, γυναίκες, αν θέλετε πρωταθλήματα, να κάνετε δικά σας! Ορίστε μας!
Μας πρήξατε!
Νίκο, σ' ευχαριστούμε. Και τώρα πάρε το μολυβάκι σου και σχεδίασέ μας ελεύθερα μια εικόνα που σου 'ρχεται στο μυαλό...

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΚΡΙΝΟΜΕΝΟΥ
Όνομα & Επίθετο: Νίκος Καμπάνης
Επάγγελμα: Δικηγόρος παρ' Αρείω Πάγω
Ημερ/νία γέννησης: Αθήνα, 27 Ιουνίου 1967
Οικογ. Κατάσταση: Έγγαμος, 2 τέκνα
Ξένες γλώσσες: Αγγλικά, Γερμανικά
Όμιλος: Α.Ο. Αλιάς Πορτοχελίου

Εκπαίδευση (1985-1998):
  • Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών Νομική Σχολή (πτυχίο: Λίαν Καλώς, 7.01)
  • LLM Universitat Hamburg, τίτλος εργασίας : Ο Περιορισμός της Ευθύνης του Μεταφορέα στη θαλάσσια Μεταφορά Εμπορευματοκιβωτίων κατά το γερμανικό Δίκαιο.
  • LLM University of London: LLM Ναυτικό Δίκαιο.
  • Diploma University of London, King's College London: Δίπλωμα στο Δίκαιο του Ευρωπαϊκού Ανταγωνισμού
ΚΑΜΠΑΝΗΣ TRIVIA
Αν δεν ήμουν δικηγόρος και ψαροτουφεκάς θα ήμουν.... άχρηστος
Το 'αγαπημένο' μου όπλο είναι ένα.... Tartara Express
Το πρώτο μου όπλο ήταν ένα.... Arbalete με τρίγωνη τρίαινα (πω πω, έχω γεράσει πραγματικά!).
Το χειμώνα ψαρεύω με στολή... 9 χιλ σακάκι και 6,5 παντελόνι.... και το καλοκαίρι με.... 4 σακάκι και 3 παντελόνι
Ο 'αγαπημένος' μου ψαρότοπος είναι.... οι Σπέτσες.
Δεν ξέρω πόσο έχω Έχω στατική άπνοια .... καθώς φοβάμαι ότι αν μετρηθώ θα με τρέχουνε στα νοσοκομεία σαν τους τύπους στο Big Blue (την ταινία...)
Δεν πάω για ψάρεμα αν έχει πάνω από...7 μποφόρ
Κατά τη διάρκεια του ψαρέματος πίνω.... 0,2 λίτρα νερό
Το ψάρι(α) που δεν έχω ακόμα πιάσει -και θα ήθελα να πιάσω- είναι..... πολύ μεγάλη συναγρίδα και πολύ μεγάλη στήρα ή πίγγα.
Δεν υπάρχει πιο νόστιμο ψάρι από....τη στήρα και την καρβουνιασμένη συναγρίδα (όχι όμως στεγνωμένη?) με λαδολέμονο!
Έχω ύψος ... 185 εκ. και ζυγίζω... 72 κιλά με τα παπούτσια.
ΨΑΡΟΤΟΥΦΕΚΟ
1977 Μετά από εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας, αγοράστηκε το πρώτο ψαροτούφεκο (νομίζω μικρό ελατηρίου), το οποίο παραδόξως "χάθηκε" στο σπίτι της Σύρου μέχρι να φτάσει το καλοκαίρι?
1980 Αγοράστηκε το πρώτο ψαροτούφεκο.
1983 Αγοράστηκε η πρώτη μου φόρμα. Ένα σακάκι "Καρτελιάς".
1983-87 Λάτρης του νυχτερινού σπορ
1986 Μετείχα στον πρώτο αγώνα ψαροτούφεκου. Προκριματικός του Ν.Ο. Σύρου, όπου και ήλθα τελευταίος.
1988 Έπιασα τον πρώτο μου ροφό και "έριξα" τη μελλοντική σύζυγό μου. Φυσικά με αυτή τη σειρά?
1989 Οι φίλοι μου μου έκαναν δώρο το πρώτο μου ψαροτούφεκο με βέργα Ταϊτής. Φυσικά BALCO Strike.
1992 Αγόρασα την πρώτη μου φόρμα επί μέτρω.
1994 Έπιασα την πρώτη μου συναγρίδα. και άρχισα συνεργασία με το περιοδικό "Βυθός".
1999 Μετείχα με την εθνική ομάδα στο Ευρωαφρικανικό Πρωτάθλημα στη στη Μινόρκα της Ισπανίας.
2000 Ίδρυση του ΠΣΑΥΚ
2005 Ίδρυση ΠΕΕΑΨ
2007 2η θέση στο Ατομικό Πανελλήνιο Πρωτάθλημα
2008 Μετείχα με την εθνική ομάδα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στη Margarita της Βενεζουέλα
2009 Εκλέκτορας της εθνικής
2010 Ίδρυση της Επιτροπής Υ/Β Αλιείας της Ε.Ο.Υ.Δ.Α.

Φοίβη Σκοτίδα

Δεν υπάρχουν σχόλια: